بایگانی نویسنده: نویسنده ارشد

شهادت امام رضا علیه السلام تسلیت باد

رأفتی از جنس رضا علیه السلام
با شنیدن نام امام هشتم علی بن موسی الرضا صلوات الله علیه اولین خصوصیتی که از ایشان به ذهن هر دلداده ای می رسد رأفت و مهربانی غیر قابل وصف ایشان است. هر کسی که بر حریم رضوی وارد شده باشد این احساس پاک او سراسر وجودش را فرا گرفته است که بر آستان آقایی مهربان وارد شده است. جذبه معنوی حرم نشان از جاذبه بی مانند صاحب حرم است. او کسی است که هم نام جد بزرگوارش امیرالمۆمنین علیه السلام است. او همان است که جدش رسول الله صلی الله علیه و آله در باره او تعبیر پاره تن و جان من دارد. و او کسی است که روضه خوان جدش اباعبدالله الحسین علیه السلام است

.

او هشتمین خورشید فروزنده از تبار فاطمه علیهاالسلام است. او فرزند باب الحوائج الی الله موسی بن جعفر علیهماالسلام است. او ضامن هر آن کسی است که به درگاهش پناه آورد. و او همان بزرگواری است که در سه جای سر نوشت ساز به دیدار زائرانش خواهد آمد. او ضامن بهشت بر زائران با معرفت خود است. او عالم آل محمد صلی الله علیه و آله است.

از رأفت بی مثالش چه می توان گفت که کسی را توان نیست حق مطلب ادا نماید. هر چند چیزی که عیان است و آن مهربانی امام رضا علیه السلام است چه حاجت به بیان است؛ با این وجود آب دریا را اگر نتوان چشید هم به قدر تشنگی باید چشید. برای عرض ارادت به ساحت قدسی امام رئوف لازم است چند کلامی در خصوص این ویژگی حضرتش سخن به میان آورد.

رأفت امام رئوف بر زائرانش

رأفت امام رضا علیه السلام بر زائرانش را باید در توجه و نگاه رحیمانه ایشان به آنان مشاهد کرد؛ و این نگاه رحیمانه در پاک نمودن زائران از گناهانی است که مرتکب شده اند و نیز صفای دل از آلودگی ها که همین امر باعث برطرف شدن غم و اندوه زائر نیز خواهد شد از این روست که در روایتی از حضرت رسول صلی الله علیه و آله است که می فرمایند: سَتُدْفَنُ‏ بَضْعَةٌ مِنِّی بِخُرَاسَانَ مَا زَارَهَا مَكْرُوبٌ إِلَّا نَفَّسَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ كَرْبَهُ وَ لَا مُذْنِبٌ إِلَّا غَفَرَ اللَّهُ لَهُ ذُنُوبَهُ‏. [1]

و چه رأفتی از این بالاتر که حضرت در سخترین لحظات به فریاد زائران قبرش برسد و آنها را از ترس آن روزهای هولناک که هر کس در پی پناهگاهی است پناه دهد؟
نهایت رأفت حضرت بر زائرانش در عاقبت نیک آنان خواهد بود که جایگاه زائران حضرتش بهشت و از آن مهم تر حرام شدن بدن آنان بر آتش جهنم است

در روایتی از حضرت رضا علیه السلام است که می فرماید: «مَنْ زَارَنِی عَلَى بُعْدِ دَارِی أَتَیْتُهُ یَوْمَ الْقِیَامَةِ فِی ثَلَاثَةِ مَوَاطِنَ حَتَّى أُخَلِّصَهُ مِنْ أَهْوَالِهَا إِذَا تَطَایَرَتِ الْكُتُبُ یَمِیناً وَ شِمَالًا وَ عِنْدَ الصِّرَاطِ وَ عِنْدَ الْمِیزَان‏.» [2]

یعنی هر کس با دوری راه به زیارت من بیاید من در سه جا نزد او می آیم تا او را از سختی های آنجا نجات دهم: یکی آنجایی که نامه عمل به دست راست و چپ انسان ها داده می شود؛ دوم نزد پل صراط و سوم کنار میزان. (آنجایی که ارزش اعمال انسانها سنجیده می شود.)

و در نهایت رأفت حضرت بر زائرانش در عاقبت نیک آنان خواهد بود که جایگاه زائران حضرتش بهشت و از آن مهم تر حرام شدن بدن آنان بر آتش جهنم است چرا که عاقبت همه محبان اهل بیت علیهم السلام بهشت است اما ممکن است در اثر گناهان و آلودگی های مرتکب شده مدتی هم در آتش جهنم بسوزند که از این رو نسوختن در آتش از ورود به بهشت مهم تر بنظر می رسد.

در روایتی دیگر از حضرت رسول صلی الله علیه و آله درباره مۆمنی که فرزندش امام رضا علیه السلام را در خراسان زیارت کنند آمده است:

سَتُدْفَنُ‏ بَضْعَةٌ مِنِّی بِأَرْضِ خُرَاسَانَ لَا یَزُورُهَا مُۆْمِنٌ إِلَّا أَوْجَبَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ لَهُ الْجَنَّةَ وَ حَرَّمَ جَسَدَهُ عَلَى النَّارِ. [3]

یعنی هیچ مۆمنی او را زیارت نمی کند جز اینکه خداوند بهشت را بر او واجب و بدنش را بر آتش حرام گرداند.

در تشرف حاج علی بغدادی خدمت امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف نیز روایت فوق از سوی حضرت تأیید شده است؛ در آنجایی که حاج علی از حضرت چنین سۆال می کند:

گفتم: سیدنا مسألة! فرمود: بپرس. گفتم: سنه هزار و دویست و شصت و نه حضرت رضا علیه السلام را زیارت كردیم و در درود یكى از عربهاى شروقیه را كه از بادیه نشینان طرف شرقى نجف اشرف‏اند ملاقات كردیم و او را ضیافت كردیم و از او پرسیدیم كه، چگونه است ولایت رضا علیه السلام؟ گفت: بهشت است.

رأفت امام رضا علیه السلام بر زائرانش را باید در توجه و نگاه رحیمانه ایشان به آنان مشاهد کرد؛ و این نگاه رحیمانه در پاک نمودن زائران از گناهانی است که مرتکب شده اند و نیز صفای دل از آلودگی ها که همین امر باعث برطرف شدن غم و اندوه زائر نیز خواهد شد

امروز پانزده روز است كه من از مال مولاى خود حضرت رضا علیه السلام خورده‏ام چه حد دارد منكر و نكیر كه در قبر نزد من بیایند! در مهمانخانه آن جناب، گوشت و خون من از طعام آن حضرت روییده. این صحیح است على بن موسى الرضا علیهما السلام مى‏آید و او را از منكر و نكیر خلاص مى‏كند؟ فرمود: آرى و الله جد من ضامن است. [4]

در این تشرف علاوه بر ضمانت بهشت برای زائران آستان قدس رضوی خلاصی از فرشتگان سۆال کننده در قبر نیز از دیگر ضمانت های حضرت رضا علیه السلام نسبت به زائران شمرده شده است.

دلاکی توسط امام

حضرت رضا علیه السلام وارد حمام شد شخصى گفت: مرا دلاكى كن شروع كرد به كیسه كشیدن؛ در این بین آن جناب را شناخت؛ آن مرد عذرخواهى می‌كرد ولى امام علیه السّلام در ضمن اینكه او را دلخوش می‌نمود او را كیسه می‌كشید.[5]

اگر از مقام امامت و خلیفة اللهی امام هشتم صرف نظر شود با این وجود نیز می توان چنین نتیجه گرفت که: از آنجایی که امام رضا علیه السلام شهید در راه خداست[6]، زنده است و چون شهید زنده است آبرومند درگاه الهی بوده، دارای شفاعت است [7] هم در دنیا و هم در آخرت‌. در دنیا با واسطه شدن در برآورده شدن حاجات و در آخرت با ضمانت مۆمنان برای ورود به بهشت و نجات از اهوال قیامت. و همه اینها گواهی است از دل مهربان حضرت، که هر زائری با ورود به حرمش احساس سبکی از گناهان می کند و آرامشی وصف ناپذیر او را فرا می گیرد که همه از لطف و رأفت رضوی است.

پی نوشت:

1. ابن بابویه، محمد بن على، من لا یحضره الفقیه، 4جلد، دفتر انتشارات اسلامى وابسته به جامعه مدرسین حوزه علمیه قم – قم، چاپ: دوم، 1413 ق. ج‏2 ؛ ص583

2. همان، ج‏2 ؛ ص584

3.ابن بابویه، محمد بن على، الأمالی (للصدوق)، 1جلد، كتابچى – تهران، چاپ: ششم، 1376ش، ص 63

4.مفاتیح الجنان، شیخ عباس قمی، قم: انتشارات اسوه، ص484 -488 (در ذیل دعاء وداع كاظمین علیهما السلام)

5. علامه مجلسى / مترجم موسى خسروى، ‏زندگانى حضرت امام رضا(ع)، ترجمه بحار الأنوار، تهران: ‏نشر اسلامیة، چاپ:اول، 1380 ش‏، ص91

6. ابن بابویه، محمد بن على، عیون أخبار الرضا علیه السلام، 2جلد، نشر جهان – تهران، چاپ: اول، 1378ق، ج‏2 ؛ ص256

«عَنْ أَبِی الصَّلْتِ عَبْدِ السَّلَامِ بْنِ صَالِحٍ الْهَرَوِیِّ قَالَ: سَمِعْتُ الرِّضَا ع یَقُولُ وَ اللَّهِ مَا مِنَّا إِلَّا مَقْتُولٌ شَهِیدٌ فَقِیلَ لَهُ وَ مَنْ یَقْتُلُكَ یَا ابْنَ رَسُولِ اللَّهِ قَالَ شَرُّ خَلْقِ اللَّهِ فِی زَمَانِی یَقْتُلُنِی بِالسَّم.»‏

7. همان، ج‏2 ؛ ص258

«عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِی نَصْرٍ الْبَزَنْطِیِّ قَالَ سَمِعْتُ الرِّضَا ع یَقُولُ‏ مَا زَارَنِی أَحَدٌ مِنْ أَوْلِیَائِی عَارِفاً بِحَقِّی إِلَّا تَشَفَّعْتُ لَهُ یَوْمَ الْقِیَامَةِ.»

سید روح الله علوی

اسامی کاندیداهای سومین دوره انتخابات کانون مداحان و شعرای آیینی شهرستان اشکذر

ردیف نام نام خانوادگی نام پدر
1-  محمود فتوحی فیروز آباد
نام پدر اکبر
2-  حمید رضا رفیعی مجومرد
نام پدر حسین
3-  علی رفیعی مجومرد
نام پدر صفر علی
4 – محمد ابراهیم دهقانی اشکذری
نام پدر علی محمد
5 – محمد حسین دهقانی اشکذری
نام پدر بمانعلی
6-  سید جلال پور حسینی اشکذری
نام پدر سید محمود
7 – محمد احسانی
نام پدر عباس
8-  سید ابراهیم میر دهقان اشکذری
نام پدر سید محمد
9 – محمد کاظم فقیه مجومرد
نام پدر علی محمد
10-  سمیه هاتفی مجومرد
نام پدر عباس
11-  راضیه روستایی فیروز آباد
نام پدر بمانعلی

اعضای شورای هیئات مذهبی شهرستان

1 – جناب آقای رضا مزیدی  رئیس شورا

2- جناب آقای سید محمد حسینی    منشی

3- جناب آقای محمد حسن باقری     دبیر

4- جناب آقای قاسمعلی ذاکری   عضو اصلی

5- جناب آقای علی محمد غالبی   عضو اصلی

6- خانم طاهره دهقانی اشکذری نماینده هیئات مذهبی بانوان

تصاویر جدید فروشگاه

برنامه عزاداری در ایام پایانی ماه صفر

1- مراسم عزاداری رحلت رسول اکرم(ص) و شهادت امام حسن مجتبی(ع) به صورت حرکت کاروان لبیک یا رسول الله(ص) که ساعت 10:30 صبح روز یکشنبه از محل مسجد الرضا(ع) اشکذر به طرف امامزاده سید مراد انجام می شود و برنامه ها شامل قرائت زیارت حضرت رسول(ص)، عزاداری، نماز جماعت ظهر و عصر، سخنرانی و…
2- مراسم شهادت امام رضا(ع) از ساعت 11:30 صبح روز شهادت آن حضرت،در محل مهدیه و برنامه ها شامل زیارت ثامن الحجج(ع)، نماز جماعت،سخنرانی و عزاداری و …

طرح مستشهدین عاشورایی

بسمه تعالي
پيش گفتار:

دوست داريم با عاشورا نجوا کنيم، به هر سو که مي‌نگريم خيمه‌گاه حسين(ع) برپا است، قدم در اين خيمه‌ها که مي‌گذاريم، معرفت فرياد مي‌کند. فقط کافي است چشمان دل را باز کنيم و اين درياي عرفاني را با جان و دل پذيرا باشيم، آنگاه خواهيم فهميد صحراي بلا کجا بوده و از چه رو به اين نام ملقب گشته است.

صداي فرات مي‌آيد، اين صدا سوز دارد و خروشش دل را از جا مي‌کند، با صداي شش ماهه حسين(ع) در هم مي‌پيچد و روضه‌اي مي‌شود که بر اندامت رعشه مي‌افکند.

آرام باش! دقيق‌تر شو، ببين منظومه‌اي غريب در ميان آن سياره‌اي غريب تر مي‌بيني، در اطرافش شيطان هلهله مي کند و نمايندگانش را با نگاه‌هايي دروغين براي برپايي هنگامه‌اي ، راهي ميدان کرده است.

چه پليد آدمياني هستند: يزيد، شمر، ابن زياد، خولي ، حرمله و سنان بن انس که سپيد برگ تاريخ را آلوده کردند و داغ ننگي شدند بر جبين انسانيت.

چه واژه‌ شگفتي است حسين، که عالم هنوز مبهوت آن مانده است و از پرتو اين نام خون‌آلود شور و حماسه مي‌بارد.

اندوهگين‌ترين پيام که همواره خود را در ميان واژه‌ها جاي مي‌دهد “هَيهات مِنَّ الذِّلَه” شکوه در اين واژه موج مي‌زند اما از دل آهي بر مي‌آيد، که زخم‌هاي کهنه را مي‌سوزاند و عميق‌ترشان مي‌کند.

اندکي شنوا‌تر شويم به ياد مي‌آوريم صداي لب تشنه‌اي را که بر ني قرآن مي‌خواند و ضجه‌هاي کودکاني را که تازيانه خورده نام حسين را با هزاران حسرت فرياد مي‌کردند و با زبان بي زباني او را مي‌طلبيدند.

کربلا فراخوان عاشقي بود که توسط حسين(ع) داده شد و همه آنهايي که درس ايثار و فداکاري را از اباعبدالله تعليم ديده بودند، آمدند و با نيت ماندن تا آخرين شهيد يک به يک پرواز را تجربه کردند.

کربلا خاک نبود، خاطره بود شکوه جلالي بود که بدون ترديد مي‌شود به معنايش پي برد و از او آموخت ميهمان نوازي را.

آنهايي که بر چوبه‌هاي نيزه خود خورشيد را حمل کردند ، به راستي در تاريکي وجودشان به دنبال کدام کوره راه بودند که رفتند و نرسيدند .آنان کودکاني را که خود معلماني بزرگ براي تاريخ شدند همچون گلي تازه شکفته پرپر کردند در حالي که عطر اين گل‌ها در مشامشان بود.

در اينجا کار به (يا لَيتَني کٌنتٌ مَعَکٌم) ختم نمي‌شود. صحراي بلا به وسعت دنيا است، اگر مرد ميداني زيارت عاشورا را به زبان نخوان ، با دل به زيارت عاشورا برو و ببين معناي کل يوم عاشورا چيست که اينگونه پشت شيطان را مي‌لرزاند.

حلقه دلدادگي حسين(ع) احياگر است و نجات‌بخش . همگان در محضر عاشوراييم و سينه‌هاي ما تکيه‌اي زنگار گرفته و قديمي است که با اشعار محتشم سياه‌پوش است و دل‌هاي خود را وقف حسين(ع) کرده‌ايم.

حسين(ع) تاريخ خون است، حسين(ع) اشک است و آه و زنجير…

محرم روشن‌تر از هر خورشيدي است که بر ديدگان ما مي‌تابد و راه هدايت را نشان مي‌دهد.

حسين(ع) تو حافظه فراموش نشدني تاريخ هستي، آسمان پر فروغي هستي که تا هميشه دامن دامن ستاره تقديم زمين خواهي کرد، تو اشک بي پاياني هستي که تا هميشه خواهد ريخت.

اي صاحب عاشوراي بزرگ به حق دست‌هاي ملتمس فرات که در حسرت وجود ساقي خشکيد، ياريمان کن، در اين کارزار عشق و عقل که اگر تو مدد نکني واي بر غروب عاشورا!

1-مشخصات مجري طرح:

نام تشکل ارائه دهنده و مجري طرح:

انجمن کبوتران زميني ( N.G.Oسازمان مردم نهاد)

محور فعايت تشکل: بشر دوستانه

2- شناسنامه کلي طرح:

•عنوان طرح : مستشهدين عاشورا

•موضوع طرح: محکوميت جنايات عاشورا از بُعد بشردوستانه

•محدوده اجرا: سطح بين الملل

3-اهداف اجراي طرح:

3-1) معرفي و شناساندن ابعاد پنهان جنايات صورت گرفته در واقع? عاشورا

3-2) مقابله با اقدامات خصمانه نسبت به انکار و کوچک شمردن واقع? عاشورا

3-3) بررسي و محکوم نمودن جنايات صورت گرفته از بُعد حقوق بشر

3-4) معرفي و شناساندن مسبّبين و افراد دخيل در واقع? کربلا بعنوان جنايتکاران جنگي

3-5) هم صدا نمودن فعالين حقوق بشر و عدالت خواهان جهان جهت ثبت واقع? کربلا به عنوان اولين جنايت جنگي بعد از اسلام در سازمان ملل متحد (UN)

3-6) نام گذاري روز عاشورا(دهم محرم) بعنوان روز جهاني يادمان عاشورا در سازمان ملل متحد (UN)

3-7) جلوگيري از تکرار هتک حرمت ها و تخريب آثار تاريخي و مذهبي نظير بارگاه و ضريح ائمه قبرستان بقيع و حرم حضرت حمزه سيد الشهداء

4-ضرورت اجراي طرح:

واضح و مبرهن است که دشمنان اسلام با سم پاشي و صرف بودجه هاي کلان ضد فرهنگي يا به اصطلاح جنگ نرم، وهدف گذاري مستقيم قصد کمرنگ کردن واقعه کربلا و شهادت مظلومان? امام حسين (ع) را در ذهن بشر دارند و در اين راه از هيچ کوششي فروگزار نيستند. زيرا آنان مي دانند تا مادامي که نام و ياد امام حسين (ع) زنده و جاويد است و مسلمين آن را چراغ راه زندگي خود قرار مي دهند، غير قابل نفوذ هستند. بنابراين مخدوش کردن اين قيام در رأس برنامه هايشان قرار گرفته است.

براي رسيدن به اين مقصود شوم ،جنگ فرهنگي خود را آغاز کرده اند و با استفاده ناجوانمردانه از فضاهاي رسانه اي و ايجاد شبهات فراواني که توليد مي کنند ،سعي در تغيير تفکر و نگرش جامعه و القاي انديشه هاي ضد بشري و ضد شيعي خود دارند، تا آنجايي که با کمال وقاهت در شرايطي که مفتي هاي وهابي، در توجيه شرابخواري دولتمردان سعودي و بوسيدن دست و گونه زنان غربي در ملاقات هاي رسمي و غير رسمي، رعايت اصول معاشرت و احترام گذاشتن به فرهنگ و عقايد غربي ها را بهانه مي کنند.

از ديگر رو، عبد العزيز بن عبد الله بن محمد بن عبد اللطيف آل الشيخ ( از نوادگان عبدالوهاب، موسس فرقه وهابيت) که از سوي شاه عربستان به مقام مفتي عام و اعظم وهابيون عربستان سعودي و رئيس هيات کبار علما آن کشور منصوب شده است، در سالروز شهادت سيّدشهدا امام حسين (ع) و سوگواري شيعيان در عزاي فرزند پيامبر (ص) ، براي پسرش جشن سالگرد ازدواج گرفت و هم کيشانش را به جشن و پايکوبي فراخواند.

و در نمونه اي ديگر: ديگر علماي اين فرقه، با کمال وقاحت، روز عاشورا را روز عيد اعلام و در اين روز اقدام به برگزاري جشن و سرور مي نمايند.

آيا اين رفتارها نشانگر سرسپردگي ايشان به بيگانگان شيطان صفت جهان نمي باشد؟! که در جاي جاي جهان در لباس اسلام و اسلام گرايي ، دست به قتل و کشتار افراد بيگناه ميزنند و حقوق بشر را نقض مي کنند و چهره زيباي اسلام را که مهد بشر دوستي و محبت به هم نوع است را در جهان مخدوش مي نمايند .

با توجه به مطالب عنوان شده و تلاش فراوان مفتي هاي وهابي نسبت به تخريب اماکن مذهبي ، تاريخي اسلام و شيعه و اقدام به کمرنگ نمودن واقعه عاشورا در راس همه ي اعتقادات شيعي و وانمود به خشونت آميز بودن مراسمات عزاداري در تفکر بين الملل و اقدام به حربه هاي خاص جهت موجه نشان دادن جنايات واقعه عاشورا توسط جنايتکاران اقدام نمايند ، ضرورت ثبت روزي به نام يادمان عاشورا در سازمان ملل احساس گرديد تا ديگر هيچ کس نتواند در هيچ نقطه از جهان با هر مذهب ، مسلک و مرامي با توسل به چنين فتنه هايي نسبت به کمرنگ کردن و بي احترامي به اين واقعه تاريخي ، اقدامي غير انساني و ضد بشري صورت دهند.

با توجه به نکات مطروحه در اهداف طرح اميدوار است که اگردشمنان اسلام و مسلمين، اقدام به ارتکاب چنين اعمالي نمايند، اينبار الزاماً سازمان ملل متحد (UN) و جوامع حقوق بشري هم صدا با ديگر آزادمردان و زنان جهان نسبت به محکوم کردن و جلوگيري از چنين جناياتي سکوت نخواهند کرد و فرصت تکرار دوباره و چندباره به چنين اقدامات سخيف و ددمنشانه اي نخواهند داد وآن را محکوم خواهند نمود.
5-نمونه يادمان هاي ثبت شده در عرصه بين الملل:

5-1) روز جهاني يادمان هولوکاست:
در اوّل نوامبر سال ???5 ، مجمع عمومي سازمان ملل متحد(UN) با صدور قطعنامه اي که به پيشنهاد آمريکا، استراليا، اسرائيل، کانادا و روسيه و حمايت ??? کشور که با اجماع تصويب شد، انکار هولوکاست را قابل پذيرش ندانست و 27 ژانويه را براي يادبود قربانيان آن فاجعه، روز جهاني يادمان هولوکاست نامگذاري کرد .

جالب است بدانيم حتّي زير سؤال بردن هولوکاست در برخي کشورها مانند آلمان، فرانسه و اتريش، جرم محسوب مي‌شود و پيگرد قضائي را به همراه دارد.

منابع:

از نسخهي اصلي در ژانويه «UN creates Holocaust memorial day».

www.unic-ir.org
5-2) روز بين المللي نلسون ماندلا:

روز بين‌المللي نلسون ماندلا يا روز ماندلا ، آييني است که هر ساله در ?? ژوئيه( زادروز ماندلا )، به افتخار ماندلا جشن گرفته مي‌شود.

اين روز در نوامبر ???? رسما توسط سازمان ملل متحد نامگذاري شد.

نلسون ماندلا ، نخستين رئيس جمهور آفريقاي جنوبي است که درسال ???? در يک انتخابات دموکراتيک برگزيده شد.

وي پيش از رياست جمهوري از فعالان برجسته مخالف آپارتايد در آفريقاي جنوبي و رهبر کنگره ملي آفريقا بود که به خاطر مبارزه عليه رژيم آپارتايد محاکمه و زنداني شد.ماندلا ?? فوريه سال ???? پس از ?? سال از زندان آزاد شد. سال ???? جايزهي نوبل را به طور مشترک، با فردريک دوکلرک، آخرين رييس جمهوري رژيم آپارتايد که زمينه هاي آزادي نلسون ماندلا را فراهم کرده بود ، دريافت کرد.

منابع:

1. www.worldlii.org

2.www.unic-ir.org
6-گستره اجراي طرح :

•شرايط سني : تمامي مقاطع سني

•شرايط جنسي : زن و مرد

•منطقه تحت پوشش: بين المللي

•تعداد مخاطبين : بر اساس آمار تخميني در صورت حمايت و اجراي تمامي مراحل طرح حداقل تعداد مخاطبين با احتساب اينکه فقط شيعيان در آن شرکت نمايند در سطح ملي 75 ميليون نفر و در سطح بين المللي حداقل 400 ميليون نفر مي باشد.

لازم به ذکر توضيح مي باشد که ، مرکز پژوهشي- تحقيقاتي “ليوفرم” در لندن که در حوزه ي اديان ومذاهب و اعتقادات ديني فعاليت مي کند( و در حدود222 دفتر در جهان دارد) ؛نتايج جديدترين سرشماري خود در مورد پيروان اديان و مذاهب را منتشرنمودکه بر اين اساس جمعيت شيعيان جهان امروز به 400 مليون نفر افزايش پيدا کرده و اين يعني اينکه شيعيان در حدود يک چهارم مسلمانان جهان را تشکيل مي دهند.

7-خلاصه روند اجراي طرح:

انجمن کبوتران زميني با محور فعاليتهاي بشر دوستانه همواره کوشيده است با برگزاري طرح ها و ايده هاي انسان دوستانه در راه مقدس احياء بشردوستي در جوامع بشري نقش اندکي را ايفا نمايد. لذا در اين راستا اقدام به اجراي طرحي به نام “مستشهدين عاشورا” در سطح بين الملل نموده است .

اين طرح با هدف شناساندن ابعاد پنهان و اقدامات ضد بشري و جنايات جنگي صورت گرفته در واقع? کربلا که بر عليه امام حسين (ع) و ياران و اهل بيتشان در ماه محرم الحرام سال 61 هجري در صحراي کربلا ( در منطقه جغرافيايي کشور عراق کنوني ) واقع گشته است و به اسناد تاريخ جزو اولين جنايات جنگي در تاريخ اسلام مي باشد، آغاز گرديده است.

لذا در گام اول کميته اجرائي اين طرح اقدام به تهيه و تنظيم طوماري به زبان هاي زند? موجود جهان ، خطاب به جناب آقاي بان کي مون دبيرکل محترم سازمان ملل و مسئولين سازمانهاي حقوق بشري ملل متحد مبني بر محکوميت جنايات صورت گرفته در واقعه کربلا بر اساس قوانين بين المللي نظير کنوانسيونهاي ذيل بعنوان يک جنايت جنگي و ثبت اسامي مسبّبين اين جنايت بعنوان جنايتکاران جنگي مي نمايد:

* اعلاميه محو همه اشکال تعصب و تبعيض مبتني بر دين يا اعتقاد (مصوب 25 نوامبر 1981)

*ميثاق نامه بين المللي حقوق مدني و سياسي سازمان ملل متحد( مصوب 26 دسامبر 1966)

* کنوانسيون‌ جلوگيري‌ از کشتار جمعي‌ و مجازات‌ آن‌ (مصوب 9 دسامبر 1948)

*کنوانسيونهاي چهارگانه ژنو (مورخ 12 اوت 1949)

* پروتکلهاي اول و دوم الحاقي 1977 مصوب ژنو براي حمايت از قربانيان مخاصمات مسلحانه

پس از آن در اقدامي هماهنگ با هدف روشنگري محکوميت مسلّم اين جنايات براساس قوانين بين المللي ذکر شده ، اقدام به اطلاع رساني اين موضوع در عرصه رسانه و جوامع بين المللي مي نمايد.

کميته برگزاري طرح بعد از تدوين و تاييد طومار ياد شده اقدام به جمع آوري امضاء از افراد بشر دوست و عدالت خواه ايران و جهان، فارغ از هرگونه سليقه و نگرش مذهبي و سياسي مي نمايد.

اين مرحله از طرح به دو صورت فيزيکي و سايبري صورت مي پذيرد، لذا کليه علاقمندان ميتوانند با حضور فيزيکي در پايگاه هاي سيار مربوطه و يا با مراجعه به وب سايت رسمي (www.ashoora.org) نسبت به تأييد و امضاء طومار فوق اقدام نمايند. در پايان پس از تکميل طومار، کميته اجرايي طرح ضمن انتشار و اطلاع رساني آن را به مراجع بين الملل تحويل مي نمايند تا ايشان بعد از بررسي اين درخواست که به امضا و تأييد خيل عظيمي از افراد نوع دوست و آزادي خواه مزيّن شده، بر اساس قوانين نسبت به ثبت اين جنايت در سازمان ملل ، نقش اندکي را در اثبات مظلوميت سرور و سالار همه آزادگان جهان در جوامع بين المللي ايفا کنند ، و اين روز را بعنوان روز جهاني يادمان عاشورا نامگذاري نمايند.
8-دبير خانه (نيروي انساني مورد نيازاجرايي):

با توجه به نياز هم? مجموعه هاي سازماني و غير سازماني که امورات فرهنگي – اجتماعي جوامع بشري را برعهده دارند ، نياز به نيروي انساني متخصص و مفيد و متعهد در آن زمينه ، جزء تفکيک ناپذير اين کار به شمار مي رود.

فلذا دبيرخانه طرح “مستشهدين عاشورا “تصميم دارد با توجه بر کميّت ، کيفيّت و سطح کار که در عرصه بين الملل انجام خواهد پذيرفت با تشکيل دبيرخانه طرح به نيت 72 تن از ياران و اصحاب بزرگ مرد آزاد? تاريخ امام حسين(ع) ، از72 نيروي متخصص که حداقل داراي برخي از شرايط خاصه جهت عضويت در دبيرخانه و کميسيونهاي اجرايي بشرح زير باشند بعنوان مسئول(سرگروه ، سرشاخه) استفاده نمايد:

•تعهد اخلاقي والتزام عملي به اين طرح و آرمانهاوخط مشي هاي مجريان طرح

•علاقه مندي و حسن اخلاق همکاري در تيم اجرايي

•تخصص علوم حوزوي و يا دانشگاهي مرتبط اين طرح

•داشتن سوابق علمي ، فرهنگي ، حقوقي قابل پذيرش دبيرخانه(شامل :نخبگان، نويسندگان،پژوهشگران،برگزيدگان جشنواره هاي مختلف بين المللي و کشوري و ساير شايستگان با نظر مستقيم هيات اجرايي)

•دانش، مهارت و تجربه کافي و مشابه در زمينه اجراي طرح

•داشتن طرح ، ايده ، نوآوري و خلاقيت در امور اجرايي

توجه: لازم به ذکر است کادر اجرايي و امور دبيرخانه از 72 نفر از نخبگان و فرهيختگان کشور تشکيل خواهد شد و درصورت نياز به نيروهاي بيشتر با توجه به گستره طرح مابقي در زير شاخه ها قرار خواهند گرفت.

9-توضيحات :

واقعه عاشورا بعنوان يک حادثه ماندگار در تاريخ اسلام هميشه زنده و در حال جوشش است طبق آمارهاي اعلام شده، امسال حدود 20 ميليون نفر در مراسم اربعين حسيني در شهر کربلا شرکت کرده اند که اين بزرگترين تجمع بشري در سطح جهان به شمار مي آيد.

به مناسبت سالروز اربعين حسيني عده بيشماري به صورت يکدل، يک صدا و يکرنگ از اطراف، گوشه و کنار جهان، مخصوصا از شهرهاي مختلف عراق پاي پياده به سوي کربلا حرکت کردند.در ميان اين تجمع ميليوني، افرادي از کشورهاي آمريکا، دانمارک، سوئد و آلمان حضور داشته اند. از جمله، زائرين خارجي که بيشترين حضور را در عراق داشته اند: ايران، عربستان سعودي، کويت، قطر، ترکيه ، پاکستان، هندوستان و ساير کشورهاي حاشيه خليج فارس بوده اند.

آنچه که در اين مجال داراي اهميت مي باشد اين است که مسلمانان و علاقمندان به اهل بيت در طول تاريخ کوشيده اند از چنين مناسبت هايي استفاده کنند تا نام و ياد اين نهضت پرشکوه و جاويدان که براي تمام انسانهاي آزاده الهام بخش است، زنده نگه داشته شود.

چنين تجمع و حادثه اي در تاريخ، مشابه ندارد و اين موضوع بسيار شگفت انگيز و قابل توجه متفکرين، انديشمندان و همه مسلمانان مي باشد. از طرفي در اين تجمع تعداد بسياري از اديان هاي مختلف در کنار مسلمانان به طرف کربلا در حرکت بوده اند.حضور اين تجمع ميليوني بيانگر ايجاد صلح، دوستي و محبت است. بسياري از آزادي خواهان جهان، کساني که در نقاط مختلف جهان با استعمار، استبداد و ديکتاتوري مبارزه کرده اند حتي کساني همچون جرج شکور(اديب و شاعر برجسته مسيحي لبنان ) محمد علي جناح ( رهبر اعظم پاکستان ) ، محمد بن ادريس شافعي (از ائمه چهارگانه اهل سنت فلسطين )، چالز ديکنز (رمان نويس انگليس) ، ويل دورانت (مورخ و فيلسوف آمريکايي ) ، جرجي زيدان (اديب ، مورخ و داستان نويس مسيحي از کشور مصر ) ، محمد تيجاني ( مورخ و نويسنده تونسي) ، ادوارد براون (مستشرق از کشور انگليس )، ايروينگ واشنگتن (مورخ و مستشرق آمريکايي) ،ماهتما گاندي (رهبر بزرگ ملت هند) ، توماس کارلايل (مورخ و دانشمند از اسکاتلند )که بيشتر ايشان مسلمان نيز نبوده اند، شيفت? نهضت پرشکوه حماس?عاشورا بوده اند.به همين جهت فارغ از عقيده و مذهب خاصي اين موضوع براي همه انسانها اهميت دارد.
در پايان از تمامي انسانهاي وارسته و آزادانديش جهان درخواست حمايت مي نماييم تا با کمکهايشان بتوانيم انسانيت و انسان زيستن را در تاريخ زنده نگه داريم.

انجمن کبوتران زميني

برگزارکننده طرح مستشهدين عاشورا

ستاد گرامیداشت ایام پایانی ماه صفر و نیز 9 دی ماه در اشکذر تشکیل گردید.

به دعوت و همت اداره تبلیغات اسلامی اشکذر جلسه ستاد هماهنگی برنامه های عزاداری ایام پایانی ماه صفر و نیز گرامیداشت حماسه عظیم 9 دی سال 88 با حضور مسئول این اداره ، مسئول اداره اوقاف و امور خیریه ، نماینده سپاه و تعدادی از هیئتهای مذهبی اشکذر ، فیروزآباد و رضوانشهر تشکیل گردید در آغاز این جلسه پس از تلاوت آیاتی از کلام آسمانی وحی ، حجت الاسلام محمد پورقیومی به ایراد سخن پرداخت و ضمن تشکر از برنامه ها و فعالیتهای انجام گرفته توسط هیئتهای مذهبی و عزاداری سراسر شهرستان از آغاز ماه محرم سالجاری تاکنون ، گفت: مسلماً هر چه بر شکوه و عظمت مجالس اهلبیت (ع) افزوده شود قدرت اسلام و تشیع نیز افزایش پیدا میکند و چشم طمع دشمنان را نیز کور مینماید.
مسئول اداره تبلیغات اسلامی شهرستان افزود: مسلماً حضور حماسی هیئتهای مذهبی در تمام برنامه های مربوط به مناسبتهای مذهبی و ملی مصونیت بخش جوانان و مکتب و نظام اسلامی میباشد. ایشان همچنین با یادآوری جریان فتنه سال 88 که همزمان با ایام عزاداری خامس آل عبا و همراه با حرمت شکنی این روزها بود گفت: شور و شعور و فهم بزرگ ملت عظیم ایران اسلامی و نیز بصیرت افزائی و تدبیر پیامبر گونه مقام معظم رهبری ، کشتی انقلاب را از آن فتنه بزرگ اجانب و ایادی داخلی آنها نجات داد و امروزه همگان وظیفه داریم نسبت به حادثه های بزرگ نظام انقلاب اسلامی و حمایت و بیعت با رهبر فرزانه انقلاب از هیچگونه تلاشی دریغ نداشته باشیم و در این میان نقش هیئتهای مذهبی برجسته تر میباشد.
برگزاری مراسم عزاداری همزمان با ایام رحلت پیامبر اعظم (ص) و شهادت امام حسن مجتبی (ع) و نیز امام رضا (ع) ، شرکت در آزمون دوره آموزشی مسئولین هیئتها و تشکلهای دینی ، اجرای کامل طرح مستشهدین عاشورا و همکاری در برگزاری انتخابات کانون مداحان و شعرای آئینی از دیگر مباحث آقای پورقیومی بود.
در ادامه حجت الاسلام والمسلمین مجید کرمی رئیس اداره اوقاف نیز به تشریح برنامه های این اداره به خصوص همزمان با سالروز رحلت رسولخدا (ص) و شهادت امام حسن مجتبی (ع) پرداخت و همکاری هیئتهای مذهبی و عزاداری را خواستار شد.
در ادامه هر یک از حاضرین به ارائه دیدگاههای خود در مورد مسائل مطرح شده پرداختند و همکاری و مشارکت خود را در برگزاری مراسم و نیز تعظیم شعائر الهی اعلام داشتند.

دلیل بزرگداشت اربعین

رسول جعفریان
اعتبار اربعین امام حسین (ع‌) از قدیم الایام میان شیعیان و در تقویم تاریخی‌ وفاداران به امام حسین (ع‌) شناخته شده بوده است‌. کتاب مصباح المتهجد شیخ طوسی که حاصل گزینش دقیق و انتخاب معقول شیخ طوسی از روایات‌ فراوان در باره تقویم مورد نظر شیعه در باره ایام سوگ و شادی و دعا و روزه وعبادت است‌، ذیل ماه «صفر» می‌نویسد: نخستین روز این ماه (از سال 121)،روز کشته شدن زید بن علی بن الحسین است‌.
روز سوم این ماه از سال 64روزی است که مسلم بن عقبه پرده کعبه را آتش زد و به دیوارهای آن سنگ‌پرتاب نمود در حالی که به نمایندگی از یزید با عبدالله بن زبیر در نبرد بود.
روز 20 صفر ـ یعنی اربعین ـ زمانی است که حرم امام حسین (ع‌) یعنی کاروان‌اسرا، از شام به مدینه مراجعت کردند. و روزی است که جابر بن عبدالله بن‌حرام انصاری‌، صحابی رسول خدا (ص‌)، از مدینه به کربلا رسید تا به زیارت‌ قبر امام حسین (ع‌) بشتابد و او نخستین کسی است از مردمان که قبر آن‌حضرت را زیارت کرد.
در این روز زیارت امام حسین (ع‌) مستحب است واین زیارت‌، همانا خواندن زیارت اربعین است که از امام عسکری (ع‌) روایت ‌شده که فرمود: علامات مؤمن پنج تاست‌: خواندن 51 رکعت نماز در شبانه‌روز ـ نمازهای واجب و نافله و نماز و شب ـ به دست کردن انگشتری دردست راست‌، برآمدن پیشانی از سجده‌، و بلند خواندن بسم الله الرحمن‌الرحیم در نماز.
شیخ طوسی سپس متن زیارت اربعین را با سند به نقل از حضرت صادق علیه ‌السلام آورده است‌: السلام علی ولی الله و حبیبه‌، السلام علی خلیل الله ونجیبه‌، السلام علی صفی الله و ابن صفیه‌…
این مطلبی است که شیخ طوسی‌، عالم فرهیخته و معتبر و معقول شیعه در قرن‌پنجم در باره اربعین آورده است‌. طبعا بر اساس اعتباری که این روز میان ‌شیعیان داشته است‌، از همان آغاز که تاریخش معلوم نیست‌، شیعیان به حرمت‌ آن‌، زیارت اربعین می‌خوانده‌اند و اگر می‌توانسته‌اند مانند جابر بر مزار امام ‌حسین (ع‌) گرد آمده و آن امام را زیارت می‌کردند. این سنت تا به امروز درعراق با قوت برپاست‌ و شاهدیم که میلیونها شیعه عراقی و غیر عراقی در این روز بر مزار امام حسین (ع) جمع می شوند.
در اینجا و در ارتباط با اربعین چند نکته را باید توضیح داد.
1. عدد چهل‌
نخستین مسأله‌ای که در ارتباط با «اربعین‌» جلب توجه می‌کند، تعبیر اربعین‌ در متون دینی است‌. ابتدا باید نکته‌ای را به عنوان مقدمه یادآور شویم‌:
اصولا باید توجه داشت که در نگرش صحیح دینی‌، اعداد نقش خاصی به‌ لحاظ عدد بودن‌، در القای معنا و منظوری خاص ندارند؛ به این صورت که‌ کسی نمی‌تواند به صرف این که در فلان مورد یا موارد، عدد هفت یا دوازده یاچهل یا هفتاد به کار رفته‌، استنباط و استنتاج خاصی داشته باشد. این یادآوری‌، از آن روست که برخی از فرقه‌های مذهبی‌، بویژه آنها که تمایلات‌ «باطنی‌گری‌» داشته یا دارند و گاه و بیگاه خود را به شیعه نیز منسوب می‌کرده‌اند، و نیز برخی از شبه فیلسوفان متأثر از اندیشه‌های انحرافی و باطنی‌ و اسماعیلی‌، مروج چنین اندیشه‌ای در باره اعداد یا نوع حروف بوده وهستند.
در واقع‌، بسیاری از اعدادی که در نقلهای دینی آمده‌، می‌تواند بر اساس یک‌ محاسبه الهی باشد، اما این که این عدد در موارد دیگری هم کاربرد دارد و بدون یک مستند دینی می‌توان از آن در سایر موارد استفاده کرد، قابل قبول نیست‌. به‌عنوان نمونه‌، در دهها مورد در کتابهای دعا، عدد صد بکار رفته که فلان ذکر را صد مرتبه بگویید، اما این دلیل بر تقدس عدد صد به عنوان صد نمی‌شود. همینطور سایر عددها. البته ناخواسته برای مردم عادی‌، برخی از این اعداد طی‌ روزگاران‌، صورت تقدس به خود گرفته و گاه سوء استفاده‌هایی هم از آن‌ها می‌شود.
تنها چیزی که در باره برخی از این اعداد می‌شود گفت آن است که آن اعداد معین نشانه کثرت‌است‌. به عنوان مثال‌، در باره هفت چنین اظهار نظری شده است‌. بیش از این‌هرچه گفته شود، نمی‌توان به عنوان یک استدلال به آن نظر کرد.
مرحوم اربلی‌، از علمای بزرگ امامیه‌، در کتاب کشف الغمه فی معرفة الائمة‌ در برابر کسانی که به تقدس عدد دوازده و بروج دوازده‌گانه برای اثبات امامت‌ ائمه اطهار(ع) استناد کرده‌اند، اظهار می‌دارد، این مسأله نمی‌تواند چیزی را ثابت کند؛ چرا که اگر چنین باشد، اسماعیلیان یا هفت امامی‌ها، می‌توانند دهها شاهدـ مثل هفت آسمان ـ ارائه دهند که عدد هفت مقدس است‌، کما این که این کار راکرده‌اند.
عدد «اربعین‌» در متون دینی‌
یکی از تعبیرهای رایج عددی‌، تعبیر اربعین است که در بسیاری از موارد به کار رفته است‌. یک نمونه آن که سن‌ّ رسول خدا(ص‌) در زمان مبعوث شدن‌، چهل بوده است‌. گفته شده که عدد چهل در سن انسانها، نشانه بلوغ و رشد فکری است‌. گفتنی است که برخی از انبیاء در سنین کودکی به نبوّت رسیده‌اند.از ابن عباس (گویا به نقل از پیامبر (ص‌)) نقل شده که اگر کسی چهل ساله شد و خیرش بر شرش غلبه نکرد، آماده رفتن به جهنم باشد. در نقلی آمده است‌ که‌، مردمان طالب دنیایند تا چهل سالشان شود. پس از آن در پی آخرتخواهند رفت‌. (مجموعه ورام‌، ص 35)
در قرآن آمده است «میقات‌» موسی با پروردگارش در طی چهل روز حاصل‌شده است‌. در نقل است که‌، حضرت آدم چهل شبانه روز بر روی کوه صفا درحال سجده بود. (مستدرک وسائل ج 9، ص 329) در باره بنی اسرائیل هم آمده که‌ برای استجابت دعای خود چهل شبانه روز ناله و ضجّه می‌کردند. (مستدرک ج 5،ص 239) در نقلی آمده است که اگر کسی چهل روز خالص برای خدا باشد، خداوند او را در دنیا زاهد کرده و راه و چاه زندگی را به او می‌آموزد و حکمت ‌را در قلب و زبانش جاری می‌کند. بدین مضمون روایات فراوانی وجود دارد. چله نشینی صوفیان هم درست یا غلط‌، از همین بابت بوده است‌. علامه مجلسی در کتاب بحار الانوار در این باره که برگرفتن چهل نشینی از حدیث مزبور نادرست است‌، به تفصیل سخن گفته است‌.
اعتبار حفظ چهل حدیث که در روایات ‌فراوان دیگر آمده‌، سبب تألیف صدها اثر با عنوان اربعین در انتخاب چهل ‌حدیث و شرح و بسط آنها شده است‌. در این نقلها آمده است که اگر کسی ازامّت من‌، چهل حدیث حفظ کند که در امر دینش از آنها بهره برد، خداوند درروز قیامت او را فقیه و عالم محشور خواهد کرد. در نقل دیگری آمده است که ‌امیرمؤمنان (ع‌) فرمودند: اگر چهل مرد با من بیعت می‌کردند، در برابردشمنانم می‌ایستادم‌. (الاحتجاج‌، ص 84).
مرحوم کفعمی نوشته است‌: زمین از یک‌ قطب‌، چهار نفر از اوتاد و چهل نفر از ابدال و هفتاد نفر نجیب‌، هیچگاه خالی‌نمی‌شود. (بحار ج 53، ص 200)
در باره نطفه هم تصور براین بوده که بعد از چهل‌ روز عَلَقه می‌شود. همین عدد در تحولات بعدی علقه به مُضْغه تا تولد درنقلهای کهن بکار رفته است‌، گویی که عدد چهل مبدأ یک تحول دانسته شده‌است‌.
در روایت است که کسی که شرابخواری کند، نمازش تا چهل روز قبول‌نمی‌شود. و نیز در روایت است که کسی که چهل روز گوشت نخورد، خلقش‌تند می‌شود. نیز در روایت است که کسی که چهل روز طعام حلال بخورد، خداوند قبلش را نورانی می‌کند. نیز رسول خدا(ص) فرمود: کسی که لقمه حرامی‌ بخورد، تا چهل روز دعایش مستجاب نمی‌شود. (مستدرک وسائل‌، ج 5، ص 217).
اینها نمونه‌ای از نقلهایی بود که عدد اربعین در آنها به کار رفته است‌.
2 . اربعین امام حسین (ع‌)
باید دید در کهن‌ترین متون مذهبی ما، از «اربعین‌» چگونه یاد شده است‌. به عبارت ‌دیگر دلیل برزگداشت اربعین چیست‌؟ چنان که در آغاز گذشت‌، مهمترین نکته درباره اربعین‌، روایت امام عسکری (ع‌) است‌. حضرت در روایتی که در منابع ‌مختلف از ایشان نقل شده فرموده‌اند: نشانه‌های مؤمن پنج چیز است‌: 1 ـخواندن پنجاه و یک رکعت نماز (17 رکعت نماز واجب + 11 نماز شب + 23نوافل‌) 2 ـ زیارت اربعین 3 ـ انگشتری در دست راست 4 ـ وجود آثار سجده ‌بر پیشانی 5 ـ بلند خواندن بسم الله در نماز.
این حدیث تنها مدرک معتبری است که جدای از خود زیارت اربعین که درمنابع دعایی آمده‌، به اربعین امام حسین (ع‌) و بزرگداشت آن روز تصریح کرده ‌است‌.
اما این که منشأ اربعین چیست‌، باید گفت‌، در منابع به این روز به دو اعتبارنگریسته شده است‌.
نخست روزی که اسرای کربلا از شام به مدینه مراجعت کردند.
دوم روزی که جابر بن عبدالله انصاری‌، صحابی پیامبر خدا (ص‌) از مدینه به ‌کربلا وارد شد تا قبر حضرت اباعبدالله الحسین (ع‌) را زیارت کند. شیخ مفید (م 413) در«مسار الشیعه» که در ایام موالید و وفیات ائمه اطهار علیهم السلام است‌، اشاره به روز اربعین‌کرده و نوشته است‌: این روزی است که حرم امام حسین (ع‌)، از شام به سوی مدینه مراجعت کردند. نیز روزی است که جابر بن عبدالله برای زیارت امام ‌حسین (ع‌) وارد کربلا شد.
کهن‌ترین کتاب دعایی مفصل موجود، کتاب «مصباح المتهجّد» شیخ طوسی ازشاگردان شیخ مفید است که ایشان هم همین مطلب را آورده است‌. شیخ ‌طوسی پس از یاد از این که روز نخست ماه صفر روز شهادت زید بن علی بن‌الحسین (ع‌) و روز سوم ماه صفر، روز آتش زدن کعبه توسط سپاه شام در سال‌64 هجری است‌، می‌نویسد: بیستم ماه صفر (چهل روز پس از حادثه کربلا) روزی است که حرم سید ما اباعبدالله الحسین از شام به مدینه مراجعت کرد ونیز روزی است که جابر بن عبدالله انصاری‌، صحابی رسول خدا (ص‌) ازمدینه وارد کربلا شد تا قبر حضرت را زیارت کند. او نخستین کس از مردمان بود که امام حسین (ع‌) را زیارت کرد. در چنین روزی زیارت آن حضرت‌ مستحب است و آن زیارت اربعین است‌. (مصباح المتهجد، ص 787) در همانجا آمده است که وقت خواندن زیارت اربعین‌، هنگامی است که روز بالا آمده‌ است‌.
در کتاب «نزهة الزاهد» هم که در قرن ششم هجری تألیف شده‌، آمده‌: در بیستم‌این ماه بود که حرم محترم حسین از شام به مدینه آمدند. (نزهة‌الزاهد، ص 241) همین طور در ترجمه فارسی فتوح ابن اعثم (الفتوح ابن اعثم‌، تصحیح مجد طباطبائی‌، ص‌916) و کتاب مصباح کفعمی که از متون دعایی بسیار مهم قرن نهم هجری است‌ این مطلب آمده است‌. برخی استظهار کرده‌اند که عبارت شیخ مفید و شیخ‌طوسی‌، بر آن است که روز اربعین‌، روزی است که اسرا از شام به مقصد مدینه ‌خارج شدند نه آن که در آن روز به مدینه رسیدند. (لؤلؤ و مرجان‌، ص 154) به هرروی‌، زیارت اربعین از زیارت‌های مورد وثوق امام حسین (ع‌) است که ازلحاظ معنا و مفهوم قابل توجه است‌.
3 . بازگشت اسیران به مدینه یا کربلا
اشاره کردیم که شیخ طوسی‌، بیستم صفر یا اربعین را، زمان بازگشت اسرای‌ کربلا از شام به مدینه دانسته است‌. باید افزود که نقلی دیگر، اربعین رابازگشت اسرا از شام را به «کربلا» تعیین کرده است‌. تا اینجا، از لحاظ منابع کهن‌، باید گفت اعتبار سخن نخست بیش از سخن دوم است‌. با این حال‌،علامه مجلسی پس از نقل هر دو این‌ها، اظهار می‌دارد: احتمال صحت هردوی اینها (به لحاظ زمانی‌) بعید می‌نماید. (بحار ج 101، ص 334 ـ 335) ایشان این ‌تردید را در کتاب دعایی خود «زاد المعاد» هم عنوان کرده است‌. با این حال‌، درمتون بالنسبه قدیمی‌، مانند «لهوف» و «مثیرالاحزان» آمده است که اربعین‌، مربوط ‌به زمان بازگشت اسرا، از شام به کربلاست‌. اسیران‌، از راهنمایان خواستند تا آنها را از کربلا عبور دهند.
باید توجه داشت که این دو کتاب‌، در عین حال که مطالب مفیدی دارند، ازجهاتی‌، اخبار ضعیف و داستانی هم دارند که برای شناخت آنها باید با متون‌کهن‌تر مقایسه شده و اخبار آنها ارزیابی شود. این نکته را هم باید افزود که ‌منابعی که پس از لهوف‌، به نقل از آن کتاب این خبر را نقل کرده‌اند، نباید به‌عنوان یک منبع مستند و مستقل‌، یاد شوند. کتابهایی مانند «حبیب السیر» که به ‌نقل از آن منابع خبر بازگشت اسرا را به کربلا آورده‌اند، (نفس المهموم ترجمه شعرانی‌، ص 269) نمی‌توانند مورد استناد قرار گیرند.
در اینجا مناسب است دو نقل را در باره تاریخ ورود اسرا به دمشق یاد کنیم‌. نخست نقل ابوریحان بیرونی است که نوشته است‌:
در نخستین روز ماه صفر، أدخل رأس الحسین علیه السلام مدینة دمشق‌، فوضعه یزید لعنه الله بین یدیه‌ و نقر ثنایاه بقضیب کان فی یده و هو یقول‌:
لست من خندف ان لم أنتقم‌
من بنی أحمد، ما کان فَعَل‌
لیْت‌َ أشیاخی ببدرٍ شهدوا
جَزَع الخزرج من وقع الاسل‌
فأهلّوا و استهلّوا فرحا
ثم قالوا: یا یزید لاتشل‌
قد قتلنا القرن من أشیاخهم‌
و عدلناه ببدر، فاعتدل (الاثار الباقیه‌، ص 422)
وی روز اول ماه صفر را روزی می داند که سر امام حسین (ع) علیه السلام را وارد دمشق کرده و یزید هم در حالی که اشعار ابن زبعری را می خواند و بیتی هم بر آن افزوده بود، با چوبی که در دست داشت بر لبان امام حسین (ع) می زد.
دوم سخن عماد الدین طبری (م حوالی 700) در «کامل بهائی» است که رسیدن اسرا به دمشق را در16 ربیع الاول دانسته ـ یعنی 66 روز پس از عاشورا ـ م یداند که طبیعی‌تر می‌نماید.
4. میرزا حسین نوری و اربعین‌
علامه میرزا حسین نوری از علمای برجسته شیعه‌، و صاحب کتاب «مستدرک الوسائل» در کتاب «لؤلؤ و مرجان در آداب اهل منبر» به نقد و ارزیابی برخی ازروضه‌ها و نقلهایی پرداخته که به مرور در جامعه شیعه رواج یافته و به نظر وی‌از اساس‌، نادرست بوده است‌. ظاهرا وی در دوره اخیر نخستین کسی است که به نقد این روایت پرداخته و دلایل متعددی در نادرستی آن اقامه کرده است.
ایشان این عبارت سید بن طاوس در لهوف را نقل کرده‌است که اسرا در بازگشت از شام‌، از راهنمای خود خواستند تا آنها را به کربلا ببرد؛ و سپس به نقد آن پرداخته است‌. (لؤلؤ و مرجان‌، ص 152)
داستان از این قرار است که سید بن طاوس در «لهوف» خبر بازگشت اسراء را به‌کربلا در اربعین نقل کرده است‌. در آنجا منبع این خبر نقل نشده و گفته می‌شود که وی در این کتاب مشهورات میان شیعه را که در مجالس سوگواری بوده‌، درآن مطرح کرده است‌.
اما همین سید بن طاوس در «اقبال الاعمال» با اشاره به این که شیخ طوسی در مصباح‌می‌گوید اسرار روز اربعین از شام به سوی مدینه حرکت کردند و خبر نقل شده ‌در غیر آن که بازگشت آنان را در اربعین به کربلا دانسته‌اند، در هر دو موردتردید می‌کند. تردید او از این ناحیه است که ابن زیاد مدتی اسراء را در کوفه ‌نگه داشت. با توجه به این مطلب و زمانی که در این نگه داشته صرف شده و زمانی که در مسیر رفت به شام و اقامت یک ماهه در آنجا و بازگشت مورد نیاز است‌، بعید است که آنان در اربعین به ‌مدینه یا کربلا رسیده باشند. ابن طاوس می‌گوید: این که اجازه بازگشت به کربلا به آنها داده باشد، ممکن است‌، اما نمی‌توانسته در اربعین باشد. در خبر مربوط به‌ بازگشت آنان به کربلا گفته شده است که همزمان با ورود جابر به کربلا بوده و با او برخورد کرده اند . ابن طاوس در این که جابر هم روز اربعین به کربلا رسیده باشد، تردید می‌کند. (اقبال الاعمال‌، ج 3، ص 101).
این ممکن است که ابن طاوس لهوف را در جوانی و اقبال را در دوران بلوغ فکری تألیف کرده باشد. در عین حال ممکن است دلیل آن این باشد که آن کتاب را برای محافل روضه خوانی و این اثر را به عنوان یک اثر علمی نوشته باشد. دلیلی ندارد که ما تردید های او را در آمدن جابر به کربلا در روز اربعین بپذیریم. به نظر می رسد منطقی ترین چیزی که برای اعتبار اربعین در دست است همین زیارت جابر در نخستین اربعین به عنوان اولین زایر است.
اما در باره اعتبار اربعین به بازگشت اسرا به کربلا توجه به این نکته هم اهمیت دارد که شیخ مفید در کتاب مهم خود در باب زندگی امامان و در بخش خاص به امام حسین (ع) از کتاب «ارشاد» در خبر بازگشت اسرا، اصلا اشاره‌ای به این که‌ اسرا به عراق بازگشتند ندارد. همین طور ابومخنف راوی مهم شیعه هم‌اشاره‌ای در مقتل الحسین خود به این مطلب ندارد. در منابع کهن تاریخ کربلاهم مانند انساب الاشراف‌، اخبارالطوال‌، و طبقات الکبری اثری از این خبردیده نمی‌شود.
روشن است که حذف عمدی آن معنا ندارد؛ زیرا برای چنین‌حذف و تحریفی‌، دلیلی وجود ندارد.
خبر زیارت جابر، درکتاب بشارة المصطفی آمده‌، اما به ملاقات وی با اسرا اشاره نشده است‌.
مرحوم حاج شیخ عباس قمی هم‌، به تبع استاد خود نوری‌، داستان آمدن‌اسرای کربلا را در اربعین از شام به کربلا نادرست دانسته است‌. (منتهی الامال‌، ج 1،صص 817 ـ 818) در دهه‌های اخیر مرحوم محمد ابراهیم آیتی هم در کتاب‌بررسی تاریخ عاشورا بازگشت اسرا را به کربلا انکار کرده است‌. (بررسی تاریخ‌عاشورا، صص 148 ـ 149) همین طور آقای مطهری که متأثر از مرحوم آیتی است. اما این جماعت یک مخالف جدی دارند که شهید قاضی طباطبائی است.
5. شهید قاضی طباطبائی و اربعین‌
شهید محراب مرحوم حاج سید محمدعلی قاضی طباطبائی رحمة الله علیه‌، کتاب‌ مفصلی با نام «تحقیق در باره اولین اربعین حضرت سید الشهداء» در باره اربعین ‌نوشت‌ که اخیرا هم به شکل تازه و زیبایی چاپ شده است.
هدف ایشان از نگارش این اثر آن بود تا ثابت کند، آمدن اسرای از شام‌ به کربلا در نخستین اربعین‌، بعید نیست‌. این کتاب که ضمن نهصد صفحه‌ چاپ شده‌، مشتمل بر تحقیقات حاشیه‌ای فراوانی در باره کربلاست که بسیارمفید و جالب است‌. اما به نظر می‌رسد در اثبات نکته مورد نظر با همه زحمتی که مؤلف محترم کشیده ، چندان موفّق‌ نبوده است‌.
ایشان در باره این اشکال که امکان ندارد اسرا ظرف چهل روز از کربلا به کوفه‌،از آنجا به شام و سپس از شام به کربلا بازگشته باشند، هفده نمونه از مسافرتها ومسیرها و زمانهایی که برای این راه در تاریخ آمده را به تفصیل نقل کرده‌اند. دراین نمونه‌ها آمده است که مسیر کوفه تا شام و به عکس از یک هفته تا ده دوازده ‌روز طی می‌شده و بنابر این‌، ممکن است که در یک چهل روز، چنین مسیررفت و برگشتی طی شده باشد. اگر این سخن بیرونی هم درست باشد که سر امام حسین (ع‌) روز اول صفر وارد دمشق شده‌، می‌توان اظهار کرد که بیست ‌روز بعد، اسرا می‌توانستند در کربلا باشند.
باید به اجمال گفت‌: بر فرض که طی این مسیر برای یک کاروان‌، در چنین زمان ‌کوتاهی‌، با آن همه زن و بچه ممکن باشد، باید توجه داشت که آیا اصل این ‌خبر در کتابهای معتبر تاریخ آمده است یانه‌. تا آنجا که می‌دانیم‌، نقل این خبر در منابع ‌تاریخی‌، از قرن هفتم به آن سوی تجاوز نمی‌کند. به علاوه‌، علمای بزرگ شیعه‌، مانند شیخ مفید و شیخ طوسی‌، نه تنها به آن اشاره نکرده‌اند، بلکه به عکس‌ِ آن تصریح کرده و نوشته‌اند: روز اربعین روزی است که حرم امام حسین (ع‌) وارد مدینه شده یا از شام به سوی مدینه خارج شده است‌.
آنچه می‌ماند این است که نخستین زیارت امام حسین (ع‌) در نخستین اربعین، توسط جابر بن عبدالله انصاری صورت گرفته است و از آن پس ائمه اطهار علیهم السلام که از هر فرصتی برای رواج زیارت امام حسین (ع‌) بهره می‌گرفتند، آن‌روز را که نخستین زیارت در آن انجام شده‌، به عنوان روزی که زیارت امام‌حسین (ع‌) در آن مستحب است‌، اعلام فرمودند.
متن زیارت اربعین هم ازسوی حضرت صادق علیه السلام انشاء شده و با داشتن آن مضامین عالی‌، شیعیان را از زیارت‌آن حضرت در این روز برخوردار می‌کند.
اهمیت خواندن زیارت اربعین تاجایی است که از علائم شیعه دانسته شده است‌، درست آن گونه که بلند خواندن بسم الله در نماز و خواندن پنجاه و یک رکعت نماز در شبانه روز درروایات بیشماری‌، از علائم شیعه بودن عنوان شده است‌.
زیارت اربعین در «مصباح المتهجد» شیخ طوسی و نیز «تهذیب الاحکام» وی به نقل ازصفوان بن مهران جمال آمده است‌. وی گفت که مولایم صادق (ع‌) فرمود: زیارت اربعین که باید وقت برآمدن روز خوانده شود چنین است….. (مصباح المتهجد، ص 788، تهذیب الاحکام‌، ج 6،ص 113، اقبال الاعمال‌، ج 3، ص 101، مزار مشهدی‌، ص 514 (تحقیق قیومی‌)، مزار شهید اول (تحقیق‌مدرسة الامام المهدی‌، قم 1410)، ص 185 ـ 186).
این زیارت‌، به جهاتی مشابه برخی از زیارات دیگر است‌، اما از آن روی که‌مشتمل بر برخی از تعابیر جالب در زمینه هدف امام حسین از این قیام است‌، دارای اهمیت ویژه می‌باشد. در بخشی از این زیارت در باره هدف امام حسین‌(ع‌) از این نهضت آمده است‌: «… و بذل مهجته فیک لیستنقذ عبادک من الجهالة ‌و حیرة الضلالة‌… و قد توازر علیه من غرّته الدنیا و باع حظّه بالارذل الادنی‌».
خدایا، امام حسین (ع‌) همه چیزش را برای نجات بندگانت از نابخردی وسرگشتگی و ضلالت در راه تو داده در حالی که مشتی فریب خورده که انسانیت‌ خود را به دنیای پست فروخته‌اند بر ضد وی شوریده آن حضرت را به‌شهادت رساندند.
دو نکته کوتاه:
نخست آن که برخی از روایاتی که در باب زیارت امام حسین (ع‌) در کتاب کامل الزیارات‌ ابن قولویه آمده‌، گریه چهل روزه آسمان و زمین و خورشید و ملائکه را بر امام‌حسین (ع‌) یادآور شده است‌. (اربعین شهید قاضی‌، ص 386)
دوم این که ابن طاوس یک اشکال تاریخی هم نسبت به اربعین بودن روز بیستم صفرمطرح کرده و آن این که اگر امام حسین (ع‌) روز دهم محرم به شهادت رسیده‌باشد، اربعین آن حضرت نوزدهم صفر می‌شود نه بیستم‌. در پاسخ گفته شده ‌است، به احتمال ماه محرمی که در دهم آن امام حسین (ع‌) به شهادت رسیده‌، بیست و نه روز بوده است‌. اگر ماه کامل بوده‌، باید گفت که روز شهادت را به ‌شمارش نیاورده‌اند. (بحار الانورا، ج 98، ص 335).
منبع : سایت خبری بازتاب

چگونگی بهره‌‏مندی از امام غائب از سه منظر اخلاق، عرفان و برهان

به گفته استاد برجسته اخلاق، دسته‌ای از روایات در باب اهمیت معرفت نسبت به امام، تصریح دارد که اگر بنا شود همه از بین بروند و فقط یک نفر روی زمین باقی بماند، آن یک نفر باید امام باشد.
به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن (ایکنا)، آیت‌الله مجتبی تهرانی به مناسبتی، در یکی از جلسات خود ضمن بررسی ابعاد مسئله امامت، به دسته‌بندی گروهی از روایات در باب مسئله امام پرداخته و به بیان چگونگی بهره‌‏مندی از امام غائب از سه منظر اخلاق، عرفان و برهان می‍پردازد. متن کامل سخنان معظم له در این زمینه را در ادامه می‌خوانید:
1- وجود امام در هر عصر
روایات متعددّی در باب مسئله امام وارد شده است. یک دسته از روایات در باب مسئله وجود امام در هر عصر است. به این مضمون که اگر حجّت الهی نباشد، زمین و آنچه بر روی زمین است از بین می‌روند. بیش از پنجاه روایت با این مضمون در بحار موجود است. «لولا الحجّه لَساخت الارضُ باهلها».
در روایت دیگری محمد‌بن‌فُضِیل می‌گوید: به امام هشتم(صلوات‌الله‌علیه) عرض کردم: «أَتَبْقَى الْأَرْضُ بِغَیْرِ إِمَامٍ»، آیا می‌شود زمین بدون امام باقی بماند؟! «فَقَالَ لَا»، حضرت فرمودند: خیر، نمی‌شود. «قُلْتُ فَإِنَّا نَرْوِی عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ(علیه السلام)»، عرض کردم: از جدّ بزرگوار شما امام صادق(صلوات‌الله‌علیه) نقل شده که فرموده‏‌اند: «أَنَّهَا لَا تَبْقَى‏ بِغَیْرِ إِمَامٍ»، زمین بدون امام باقی نمی‌ماند. بعد به حضرت عرض می‏‌کند: «إِلَّا أَنْ یَسْخَطَ اللَّهُ عَلَى أَهْلِ الْأَرْضِ أَوْ عَلَى الْعِبَادِ»، برای ما روایت کرده‌اند که: اگر امام روی زمین نباشد، خداوند اهل زمین و بندگان را را مورد سخط و خشم قرار می‌دهد. « فَقَالَ لَا لَا تَبْقَى إِذاً لَسَاخَتْ »[1]، حضرت فرمودند: این روایت اشتباه است. اگر امام روی زمین نباشد، زمینی نمی‌ماند که خداوند بخواهد اهلش را مورد خشم قرار دهد.
در روایت دیگری از باقر (صلوات‌الله‌علیه) نقل شده است که حضرت فرمودند: «لَوْ أَنَّ الْإِمَامَ رُفِعَ مِنَ الْأَرْضِ سَاعَةً»، بر فرض محال اگر امام حتّی لحظه‏‌ای از زمین برداشته شود؛ صحبت لحظه است نه یکی، دو روز، « لَمَاجَتْ بِأَهْلِهَا کَمَا یَمُوجُ‏ الْبَحْرُ بِأَهْلِهِ »، همه اهل زمین در هم کوبیده می‏‌شوند و از بین می‌روند.[2]

2- معرفت نسبت به امام
دسته دیگری از روایات در باب معرفت نسبت به امام است که اگر کسی نسبت به امام زمانش حتّی به اندازه یک شب معرفت نداشته باشد، «مَاتَ‏ مِیتَةً جَاهِلِیَّة[3]»، به مرگ جاهلیّت از دنیا رفته است. دسته دیگری از روایات به این مضمون‏‌اند که: اگر بنا شود همه از بین بروند و فقط یک نفر روی زمین باقی بماند، آن یک نفر باید امام باشد.
دسته‌بندی نظرات سه علم در باب امام:
برای توضیح روایات ذکر شده، می‏‌خواهم بحث عمیقی را مطرح کنم:
سه دسته از علما ذیل این مسئله، بحث‏‌های پیچیده‏‌ای دارند که ساده‏ شده آن را می‏‌گویم:
1- فلسفه
دسته اوّل؛ فلاسفه. برخی عالمان فیلسوف می‏‌گویند:
ما واجب الوجود، ممکن الوجود، قدیم و حادث را می‌فهمیم و می‏‌دانیم که خدا قدیم است و ما حادث. سؤال این است که نقطه اتّصال و رابط بین حادث و قدیم چیست؟ حلقه‌ای که ممکن را به واجب متصّل می‌کند چیست؟ اگر بگویی آن حلقه اتّصال از سنخ واجب است، یک سری اشکالات پیش می‌آید و اگر بگویی از سنخ ممکن است اشکالات دیگر پیش می‌آید؟ بحث، خیلی دقیق، ظریف و پیچیده است.
2- عرفان
دسته دوم؛ عرفا. اهل معرفت نیز در باب غایت و هدف خلقت انسان بحثِ عرفانیِ بسیار مهمّی دارند که از آیات قرآن و روایات استخراج کرده‏‌اند. اهل معرفت می‏‌گویند: هدف از خلقت انسان، معرفت‏‌الله، به معنای شهودالله، فنای ‏فی‏‌الله و لقاءالله است و بحث در این است که انسان چگونه می‏‌تواند به این مرتبه برسد. فلاسفه ‏ در علم فلسفه از نظر مفاهیم بحث می‏‌کنند، امّا این بحث معرفتی است.
3- اخلاق
دسته سوم؛ علمای اخلاق. این دسته از بزرگان می‏‌گویند: بیشتر مباحث اخلاقی، دستوری است، حال از نظر عملی برای رسیدن به هدف از خلقت چه باید کرد؟ انسان چگونه می‏‌تواند وادی سیر و سلوک را طیّ کند؟
لذا بحث‌های معرفتی و اخلاقی یک رابطه تنگاتنگ با هم دارند؛ چون هدایت دو نوع است: «ارائه طریق» و «ایصال به مطلوب». ارائه طریق که به معنای نشان دادن است توسّط علمای اخلاق صورت می‏‌گیرد، امّا در ایصال به مطلوب که بحثی معرفتی است، رساندن به مقصود است نه فقط نشان دادن راه. اگر از کسی آدرسی را بپرسی، یک وقت می‌گوید: از اینجا برو، یک وقت ایصال به مطلوب می‏‌کند؛ یعنی دستت را می‌گیرد و به مقصد می‏‌رساند.
لذا به طور خلاصه در اخلاق به دنبال ارائه طریق و دستورالعمل هستیم، در عرفان به دنبال کسی هستیم که دست ما را بگیرد و به هدف برساند و در فلسفه به دنبال حلقه اتّصال ممکن و واجب هستیم. هر سه به دنبال یک گمشده هستند که آن هم وجود مقدّس امام زمان(صلوات‌الله‌علیه) است و غیر ایشان راهی نیست.
تطبیق نظرات با روایات شریفه:
ابن‌سلم در روایتی از امام صادق(صلوات‌الله‌علیه) نقل می‌کند که حضرت فرموده‏‌اند: «الْإِمَامُ عَلَمٌ‏ بَیْنَ‏ اللَّهِ‏ عَزَّ وَ جَلَّ وَ بَیْنَ خَلْقِهِ»، امام رابط بین ممکن و واجب، حادث و قدیم و نشان دهنده راه الهی است. علم سه معنا دارد: نشانه برای شناخت راه، فاصله بین دو زمین و مهتر و جلودار. لذا حضرت گمشده هر سه علم اخلاق، عرفان و فلسفه را معرّفی فرموده‏‌اند. در واقع حضرت فرموده‏‌اند: امام کسی است که ارائه طریق می‏‌کند؛ نشانه برای شناخت راه است، امام حلقه اتّصال بین واجب و ممکن است؛ فاصله بین خدا و خلق است، امام کسی است که ایصال به مطلوب می‏‌کند؛ جلودار و مهتر است. در ادامه حضرت می‏‌فرمایند: «فَمَنْ عَرَفَهُ کَانَ مُؤْمِناً وَ مَنْ أَنْکَرَهُ کَانَ کَافِراً»[4]، پس هر کس او را بشناسد مؤمن است و هر کس منکر او شود کافر است.
در روایتی دیگر امام صادق(صلوات‌الله‌علیه) می‏‌فرمایند: «خَرَجَ الْحُسَیْنُ بْنُ عَلِیٍّ ع عَلَى أَصْحَابِهِ فَقَال‏»، روزی امام حسین(صلوات‌الله‌علیه) به اصحابشان فرمودند: «أَیُّهَا النَّاسُ إِنَّ اللَّهَ جَلَّ ذِکْرُهُ مَا خَلَقَ‏ الْعِبَادَ إِلَّا لِیَعْرِفُوه‏»، ای مردم! خداوند بندگان را جز برای معرفت پیداکردن خلق نفرمود. در اینجا معرفت، شناسایی مفهومی نیست، بلکه شناخت شهودی و عرفانی است؛ «فَإِذَا عَرَفُوهُ عَبَدُوه‏»، عبادت وقتی محقّق می‏‌شود که عبد خدا را شهود کند و در دل عظمت خدا را ادراک نماید و عبادت بدون معرفت پوسته بدون مغزی است[5]؛ «فَإِذَا عَبَدُوهُ اسْتَغْنَوْا بِعِبَادَتِهِ عَنْ عِبَادَةِ مَا سِوَاه‏» وقتی خدا را پرستش کرد، به سبب همین پرستش، از پرستش غیر او بی نیاز می‌شوند و دیگر موجودی را عبادت، یعنی کُرنش درونی، نمی‌کنند. «فَقَالَ لَهُ رَجُلٌ‏» شخصی به حضرت عرض می‌کند: «یَا ابْنَ رَسُولِ اللَّهِ بِأَبِی أَنْتَ وَ أُمِّی فَمَا مَعْرِفَةُ اللَّهِ»، ای پسر پیغمبر! پدر و مادرم فدایت! معرفت الهی چیست؟ «قَالَ مَعْرِفَةُ أَهْلِ کُلِّ زَمَانٍ إِمَامَهُم‏» حضرت می‌فرمایند: معرفتِ خدا، معرفتِ امام زمان است. یعنی وجود مقدس امام زمان (صلوات‌الله‌علیه) حلقه‌ی ارتباطیِ حادث و قدیم و برزخ بین واجب و ممکن است و به تعبیر ادعیه مجرای فیض الهی است و اگر او را شناختی، بدون اینکه تقاضا کنی، خدا را به تو می‏‌شناساند. نه می‌توانی بگویی خدا است نه می‌توانی بگویی مخلوق است. در روایتی است که: «نزّلونا عن‏ الرّبوبیّة و قولوا فینا ما شئتم.[6]» غیر از ربوبیّت هر چه می‏‌خواهید درباره فضائل ما بگویید.
تا اینجا حضرت بُعد فلسفی، یعنی وجود و هستی را فرمودند، امّا در ادامه به بُعد اخلاقی و ارائه طریق اشاره می‏‌فرمایند. «الَّذِی یَجِبُ عَلَیْهِمْ طَاعَتُهُ»، اگر آن موجودی که تو را ایصال به مطلوب میکند، شناختی، باید از او اطاعت کنی و هر چه می‌گوید عمل کنی؛ چون او است که ایصال به مطلوب و ارائه طریق می‌کند.
چگونگی بهره‏‌مندی از امام غائب
حال سؤال می‏‌شود: چگونه از امام بهره ببریم در حالی‏ که امام زمان در غیبت هستند؟
جواب به این سؤال در هرسه بعد باید پاسخ داده شود،
1- ارائه طریق؛ در باب مباحث اخلاقی تمام دستورات از طریق‌ پیامبر اکرم و ائمه طاهرین (صلوات‌الله‌علیهم‌اجمعین) به ما رسیده است و در این باب کمبود نداریم.
2- مباحث فلسفی؛ در روایتی است که امام زمان(صلوات‌الله‌علیه) در زمان غیبت مثل خورشید پشت ابر هستند؛ یعنی همان‏‌طور حیات جانداران به خورشید وابسته است چه پشت ابر باشد و چه نباشد، بدون امام زمان هم حیاتی نیست چه غائب باشند، چه ظاهر چون ایشان رابط بین ممکن و واجب و قدیم و حادث‏اند و اگر رابط نباشد، هیچ چیزی وجود نخواهد داشت.
3- ایصال به مطلوب؛ در این مورد آیا باید حضرت را شهود کنیم؟ برخی به دنبال زیارت حضرت هستند و خیلی دعا می‌کنند، اگر درون کسی غیر این حالت وجود داشته باشد، خلل و کمبود دارد، باید این‏‌گونه بود، امّا از این نکته ‌نباید غفلت کرد که آیا باید تقاضای شهود داشته باشیم یا قابلیّت شهود؟ تقاضای شهود لازمه ایمان است، امّا انسان باید قابلیّت شهود را در خود ایجاد کند و بزرگانی امثال مقدّس‏ اردبیلی و سیّدبحرالعلوم چون قابلیّت شهود را در خود ایجاد کرده بودند، خدمت امام زمان (صلوات‌الله‌علیه) می‏‌رسیدند.
حتّی اختصاص به اهل کرامت هم ندارد؛ در زمان کودکی من، مرحوم والد ما با یکی از اولیاء خاصّ خدا ارتباط داشت. تشرّف آن ولیّ خدا به حضور امام زمان«صلوات الله علیه»، قابل انکار نبود. ایشان یک مغازه پینه‏‌دوزی هم در بازار داشت. حتّی ایشان می‏‌گفت: گاهی آقا شب‏‌های جمعه یک‏‌دفعه می‏‌آیند، می‏‌فرمایند: بیا برویم کربلا زیارتی کنیم و برگردیم. با آقا می‏‌روم کربلا و بر می‏‌گردم. این‏ها خواب و قصّه و داستان نیست. مرحوم والد ما می‏‌گفت: آقا تشریف می‏‌آورند پیش ایشان، نه این، خدمت آقا برود. پدرم گفت، که از او پرسیدم: فلانی! گفت: بله! گفتم: چه شده است که ایشان تشریف می‏‌آورند آنجا پیش تو؟! گفت: اتّفاقاً خودم همین سؤال را از آقا پرسیدم که چطور شده که شما می‏‌آیید اینجا پیش من احوالم را می‏‌گیرید؟ ایشان به من فرمودند: برای خاطر اینکه در تو هیچ هوای نفس نیست. وقتی از حبّ به دنیا تخلیه شدی، ولی الله اعظم دستت را می‌گیرند؛ مگر کسی که حبّ دنیا، چه مالش و چه جاهش پیکره‌اش را گرفته باشد، می‌تواند خدمت امام زمان «صلوات الله علیه»، برسد تا حضرت ایصال به مطلوب بفرمایند؟!
لذا در باب انتظار فرج که روایات بسیار داریم که افضل اعمال است، چه کسی می‌تواند منتظر باشد؟ کسی که حبّ دنیا دارد؟ اگر امام زمان(صلوات‌الله‌علیه) تشریف بیاورند، حاضرم دست از همه چیز بردارم و هر امر فرمودند بگویم: چشم؟ اگر این‏‌چنین شویم، بی برو برگرد دستمان را خواهد گرفت، چه چشم ظاهری ببیند، چه نبیند. اینجا است که عبادات‌ روح می‏‌گیرند و طاعات‌ مغز پیدا می‌کنند و از پوست بودن خارج می‏‌شوند.
اگر کسی این حالت در آن نباشد، منحرف است. زیرا این‏‌گونه بودن طبق موازین است، لذا در روایات متعدّد داریم که اگر کسی امام زمانش را نشناسد، « مَاتَ‏ مِیتَةً جَاهِلِیَّة[7]»، به مرگ جاهلیّت مرده است.
_______________________________________
[1]. بحار الأنوار ؛ ج‏23 ؛ ص3
[2]. بحار الأنوار ؛ ج‏23 ؛ ص34
[3] . بحار الأنوار ؛ ج‏32 ؛ ص321
[4] . بحار الأنوار ؛ ج‏23 ؛ ص88
[5] البتّه اشتباه نشود! باید مدتی عبادت کند تا به مغز آن برسد.
[6] . منهاج النجاح فی ترجمة مفتاح الفلاح ص33
[7] . بحار الأنوار ؛ ج‏32 ؛ ص

بازدید از خانه عالم روستای شرب العین اشکذر

حجت الاسلام محمد پورقیومی رئیس و طاهری زاده مسئول اداری مالی اداره تبلیغات اسلامی شهرستان اشکذر از خانه عالم روستای شرب العین بازدید کردند و از نزدیک آن را جهت استقرار روحانی مورد ارزیابی قرار دادند.
در این بازدید جهت استفاده بهتر و مناسب تر از این خانه عالم تازه تاسیس تصمیماتی گرفته شد.