بایگانی ماهانه: آذر ۱۳۹۳

تعداد بازدید: 571

اسامی کاندیداهای سومین دوره انتخابات کانون مداحان و شعرای آیینی شهرستان اشکذر

ردیف نام نام خانوادگی نام پدر
۱-  محمود فتوحی فیروز آباد
نام پدر اکبر
۲-  حمید رضا رفیعی مجومرد
نام پدر حسین
۳-  علی رفیعی مجومرد
نام پدر صفر علی
۴ – محمد ابراهیم دهقانی اشکذری
نام پدر علی محمد
۵ – محمد حسین دهقانی اشکذری
نام پدر بمانعلی
۶-  سید جلال پور حسینی اشکذری
نام پدر سید محمود
۷ – محمد احسانی
نام پدر عباس
۸-  سید ابراهیم میر دهقان اشکذری
نام پدر سید محمد
۹ – محمد کاظم فقیه مجومرد
نام پدر علی محمد
۱۰-  سمیه هاتفی مجومرد
نام پدر عباس
۱۱-  راضیه روستایی فیروز آباد
نام پدر بمانعلی

اعضای شورای هیئات مذهبی شهرستان

۱ – جناب آقای رضا مزیدی  رئیس شورا

۲- جناب آقای سید محمد حسینی    منشی

۳- جناب آقای محمد حسن باقری     دبیر

۴- جناب آقای قاسمعلی ذاکری   عضو اصلی

۵- جناب آقای علی محمد غالبی   عضو اصلی

۶- خانم طاهره دهقانی اشکذری نماینده هیئات مذهبی بانوان

تصاویر جدید فروشگاه

برنامه عزاداری در ایام پایانی ماه صفر

۱- مراسم عزاداری رحلت رسول اکرم(ص) و شهادت امام حسن مجتبی(ع) به صورت حرکت کاروان لبیک یا رسول الله(ص) که ساعت ۱۰:۳۰ صبح روز یکشنبه از محل مسجد الرضا(ع) اشکذر به طرف امامزاده سید مراد انجام می شود و برنامه ها شامل قرائت زیارت حضرت رسول(ص)، عزاداری، نماز جماعت ظهر و عصر، سخنرانی و…
۲- مراسم شهادت امام رضا(ع) از ساعت ۱۱:۳۰ صبح روز شهادت آن حضرت،در محل مهدیه و برنامه ها شامل زیارت ثامن الحجج(ع)، نماز جماعت،سخنرانی و عزاداری و …

طرح مستشهدین عاشورایی

بسمه تعالی
پیش گفتار:

دوست داریم با عاشورا نجوا کنیم، به هر سو که می‌نگریم خیمه‌گاه حسین(ع) برپا است، قدم در این خیمه‌ها که می‌گذاریم، معرفت فریاد می‌کند. فقط کافی است چشمان دل را باز کنیم و این دریای عرفانی را با جان و دل پذیرا باشیم، آنگاه خواهیم فهمید صحرای بلا کجا بوده و از چه رو به این نام ملقب گشته است.

صدای فرات می‌آید، این صدا سوز دارد و خروشش دل را از جا می‌کند، با صدای شش ماهه حسین(ع) در هم می‌پیچد و روضه‌ای می‌شود که بر اندامت رعشه می‌افکند.

آرام باش! دقیق‌تر شو، ببین منظومه‌ای غریب در میان آن سیاره‌ای غریب تر می‌بینی، در اطرافش شیطان هلهله می کند و نمایندگانش را با نگاه‌هایی دروغین برای برپایی هنگامه‌ای ، راهی میدان کرده است.

چه پلید آدمیانی هستند: یزید، شمر، ابن زیاد، خولی ، حرمله و سنان بن انس که سپید برگ تاریخ را آلوده کردند و داغ ننگی شدند بر جبین انسانیت.

چه واژه‌ شگفتی است حسین، که عالم هنوز مبهوت آن مانده است و از پرتو این نام خون‌آلود شور و حماسه می‌بارد.

اندوهگین‌ترین پیام که همواره خود را در میان واژه‌ها جای می‌دهد “هَیهات مِنَّ الذِّلَه” شکوه در این واژه موج می‌زند اما از دل آهی بر می‌آید، که زخم‌های کهنه را می‌سوزاند و عمیق‌ترشان می‌کند.

اندکی شنوا‌تر شویم به یاد می‌آوریم صدای لب تشنه‌ای را که بر نی قرآن می‌خواند و ضجه‌های کودکانی را که تازیانه خورده نام حسین را با هزاران حسرت فریاد می‌کردند و با زبان بی زبانی او را می‌طلبیدند.

کربلا فراخوان عاشقی بود که توسط حسین(ع) داده شد و همه آنهایی که درس ایثار و فداکاری را از اباعبدالله تعلیم دیده بودند، آمدند و با نیت ماندن تا آخرین شهید یک به یک پرواز را تجربه کردند.

کربلا خاک نبود، خاطره بود شکوه جلالی بود که بدون تردید می‌شود به معنایش پی برد و از او آموخت میهمان نوازی را.

آنهایی که بر چوبه‌های نیزه خود خورشید را حمل کردند ، به راستی در تاریکی وجودشان به دنبال کدام کوره راه بودند که رفتند و نرسیدند .آنان کودکانی را که خود معلمانی بزرگ برای تاریخ شدند همچون گلی تازه شکفته پرپر کردند در حالی که عطر این گل‌ها در مشامشان بود.

در اینجا کار به (یا لَیتَنی کٌنتٌ مَعَکٌم) ختم نمی‌شود. صحرای بلا به وسعت دنیا است، اگر مرد میدانی زیارت عاشورا را به زبان نخوان ، با دل به زیارت عاشورا برو و ببین معنای کل یوم عاشورا چیست که اینگونه پشت شیطان را می‌لرزاند.

حلقه دلدادگی حسین(ع) احیاگر است و نجات‌بخش . همگان در محضر عاشوراییم و سینه‌های ما تکیه‌ای زنگار گرفته و قدیمی است که با اشعار محتشم سیاه‌پوش است و دل‌های خود را وقف حسین(ع) کرده‌ایم.

حسین(ع) تاریخ خون است، حسین(ع) اشک است و آه و زنجیر…

محرم روشن‌تر از هر خورشیدی است که بر دیدگان ما می‌تابد و راه هدایت را نشان می‌دهد.

حسین(ع) تو حافظه فراموش نشدنی تاریخ هستی، آسمان پر فروغی هستی که تا همیشه دامن دامن ستاره تقدیم زمین خواهی کرد، تو اشک بی پایانی هستی که تا همیشه خواهد ریخت.

ای صاحب عاشورای بزرگ به حق دست‌های ملتمس فرات که در حسرت وجود ساقی خشکید، یاریمان کن، در این کارزار عشق و عقل که اگر تو مدد نکنی وای بر غروب عاشورا!

۱-مشخصات مجری طرح:

نام تشکل ارائه دهنده و مجری طرح:

انجمن کبوتران زمینی ( N.G.Oسازمان مردم نهاد)

محور فعایت تشکل: بشر دوستانه

۲- شناسنامه کلی طرح:

•عنوان طرح : مستشهدین عاشورا

•موضوع طرح: محکومیت جنایات عاشورا از بُعد بشردوستانه

•محدوده اجرا: سطح بین الملل

۳-اهداف اجرای طرح:

۳-۱) معرفی و شناساندن ابعاد پنهان جنایات صورت گرفته در واقع? عاشورا

۳-۲) مقابله با اقدامات خصمانه نسبت به انکار و کوچک شمردن واقع? عاشورا

۳-۳) بررسی و محکوم نمودن جنایات صورت گرفته از بُعد حقوق بشر

۳-۴) معرفی و شناساندن مسبّبین و افراد دخیل در واقع? کربلا بعنوان جنایتکاران جنگی

۳-۵) هم صدا نمودن فعالین حقوق بشر و عدالت خواهان جهان جهت ثبت واقع? کربلا به عنوان اولین جنایت جنگی بعد از اسلام در سازمان ملل متحد (UN)

۳-۶) نام گذاری روز عاشورا(دهم محرم) بعنوان روز جهانی یادمان عاشورا در سازمان ملل متحد (UN)

۳-۷) جلوگیری از تکرار هتک حرمت ها و تخریب آثار تاریخی و مذهبی نظیر بارگاه و ضریح ائمه قبرستان بقیع و حرم حضرت حمزه سید الشهداء

۴-ضرورت اجرای طرح:

واضح و مبرهن است که دشمنان اسلام با سم پاشی و صرف بودجه های کلان ضد فرهنگی یا به اصطلاح جنگ نرم، وهدف گذاری مستقیم قصد کمرنگ کردن واقعه کربلا و شهادت مظلومان? امام حسین (ع) را در ذهن بشر دارند و در این راه از هیچ کوششی فروگزار نیستند. زیرا آنان می دانند تا مادامی که نام و یاد امام حسین (ع) زنده و جاوید است و مسلمین آن را چراغ راه زندگی خود قرار می دهند، غیر قابل نفوذ هستند. بنابراین مخدوش کردن این قیام در رأس برنامه هایشان قرار گرفته است.

برای رسیدن به این مقصود شوم ،جنگ فرهنگی خود را آغاز کرده اند و با استفاده ناجوانمردانه از فضاهای رسانه ای و ایجاد شبهات فراوانی که تولید می کنند ،سعی در تغییر تفکر و نگرش جامعه و القای اندیشه های ضد بشری و ضد شیعی خود دارند، تا آنجایی که با کمال وقاهت در شرایطی که مفتی های وهابی، در توجیه شرابخواری دولتمردان سعودی و بوسیدن دست و گونه زنان غربی در ملاقات های رسمی و غیر رسمی، رعایت اصول معاشرت و احترام گذاشتن به فرهنگ و عقاید غربی ها را بهانه می کنند.

از دیگر رو، عبد العزیز بن عبد الله بن محمد بن عبد اللطیف آل الشیخ ( از نوادگان عبدالوهاب، موسس فرقه وهابیت) که از سوی شاه عربستان به مقام مفتی عام و اعظم وهابیون عربستان سعودی و رئیس هیات کبار علما آن کشور منصوب شده است، در سالروز شهادت سیّدشهدا امام حسین (ع) و سوگواری شیعیان در عزای فرزند پیامبر (ص) ، برای پسرش جشن سالگرد ازدواج گرفت و هم کیشانش را به جشن و پایکوبی فراخواند.

و در نمونه ای دیگر: دیگر علمای این فرقه، با کمال وقاحت، روز عاشورا را روز عید اعلام و در این روز اقدام به برگزاری جشن و سرور می نمایند.

آیا این رفتارها نشانگر سرسپردگی ایشان به بیگانگان شیطان صفت جهان نمی باشد؟! که در جای جای جهان در لباس اسلام و اسلام گرایی ، دست به قتل و کشتار افراد بیگناه میزنند و حقوق بشر را نقض می کنند و چهره زیبای اسلام را که مهد بشر دوستی و محبت به هم نوع است را در جهان مخدوش می نمایند .

با توجه به مطالب عنوان شده و تلاش فراوان مفتی های وهابی نسبت به تخریب اماکن مذهبی ، تاریخی اسلام و شیعه و اقدام به کمرنگ نمودن واقعه عاشورا در راس همه ی اعتقادات شیعی و وانمود به خشونت آمیز بودن مراسمات عزاداری در تفکر بین الملل و اقدام به حربه های خاص جهت موجه نشان دادن جنایات واقعه عاشورا توسط جنایتکاران اقدام نمایند ، ضرورت ثبت روزی به نام یادمان عاشورا در سازمان ملل احساس گردید تا دیگر هیچ کس نتواند در هیچ نقطه از جهان با هر مذهب ، مسلک و مرامی با توسل به چنین فتنه هایی نسبت به کمرنگ کردن و بی احترامی به این واقعه تاریخی ، اقدامی غیر انسانی و ضد بشری صورت دهند.

با توجه به نکات مطروحه در اهداف طرح امیدوار است که اگردشمنان اسلام و مسلمین، اقدام به ارتکاب چنین اعمالی نمایند، اینبار الزاماً سازمان ملل متحد (UN) و جوامع حقوق بشری هم صدا با دیگر آزادمردان و زنان جهان نسبت به محکوم کردن و جلوگیری از چنین جنایاتی سکوت نخواهند کرد و فرصت تکرار دوباره و چندباره به چنین اقدامات سخیف و ددمنشانه ای نخواهند داد وآن را محکوم خواهند نمود.
۵-نمونه یادمان های ثبت شده در عرصه بین الملل:

۵-۱) روز جهانی یادمان هولوکاست:
در اوّل نوامبر سال ???۵ ، مجمع عمومی سازمان ملل متحد(UN) با صدور قطعنامه ای که به پیشنهاد آمریکا، استرالیا، اسرائیل، کانادا و روسیه و حمایت ??? کشور که با اجماع تصویب شد، انکار هولوکاست را قابل پذیرش ندانست و ۲۷ ژانویه را برای یادبود قربانیان آن فاجعه، روز جهانی یادمان هولوکاست نامگذاری کرد .

جالب است بدانیم حتّی زیر سؤال بردن هولوکاست در برخی کشورها مانند آلمان، فرانسه و اتریش، جرم محسوب می‌شود و پیگرد قضائی را به همراه دارد.

منابع:

از نسخهی اصلی در ژانویه «UN creates Holocaust memorial day».

www.unic-ir.org
۵-۲) روز بین المللی نلسون ماندلا:

روز بین‌المللی نلسون ماندلا یا روز ماندلا ، آیینی است که هر ساله در ?? ژوئیه( زادروز ماندلا )، به افتخار ماندلا جشن گرفته می‌شود.

این روز در نوامبر ???? رسما توسط سازمان ملل متحد نامگذاری شد.

نلسون ماندلا ، نخستین رئیس جمهور آفریقای جنوبی است که درسال ???? در یک انتخابات دموکراتیک برگزیده شد.

وی پیش از ریاست جمهوری از فعالان برجسته مخالف آپارتاید در آفریقای جنوبی و رهبر کنگره ملی آفریقا بود که به خاطر مبارزه علیه رژیم آپارتاید محاکمه و زندانی شد.ماندلا ?? فوریه سال ???? پس از ?? سال از زندان آزاد شد. سال ???? جایزهی نوبل را به طور مشترک، با فردریک دوکلرک، آخرین رییس جمهوری رژیم آپارتاید که زمینه های آزادی نلسون ماندلا را فراهم کرده بود ، دریافت کرد.

منابع:

۱٫ www.worldlii.org

۲.www.unic-ir.org
۶-گستره اجرای طرح :

•شرایط سنی : تمامی مقاطع سنی

•شرایط جنسی : زن و مرد

•منطقه تحت پوشش: بین المللی

•تعداد مخاطبین : بر اساس آمار تخمینی در صورت حمایت و اجرای تمامی مراحل طرح حداقل تعداد مخاطبین با احتساب اینکه فقط شیعیان در آن شرکت نمایند در سطح ملی ۷۵ میلیون نفر و در سطح بین المللی حداقل ۴۰۰ میلیون نفر می باشد.

لازم به ذکر توضیح می باشد که ، مرکز پژوهشی- تحقیقاتی “لیوفرم” در لندن که در حوزه ی ادیان ومذاهب و اعتقادات دینی فعالیت می کند( و در حدود۲۲۲ دفتر در جهان دارد) ؛نتایج جدیدترین سرشماری خود در مورد پیروان ادیان و مذاهب را منتشرنمودکه بر این اساس جمعیت شیعیان جهان امروز به ۴۰۰ ملیون نفر افزایش پیدا کرده و این یعنی اینکه شیعیان در حدود یک چهارم مسلمانان جهان را تشکیل می دهند.

۷-خلاصه روند اجرای طرح:

انجمن کبوتران زمینی با محور فعالیتهای بشر دوستانه همواره کوشیده است با برگزاری طرح ها و ایده های انسان دوستانه در راه مقدس احیاء بشردوستی در جوامع بشری نقش اندکی را ایفا نماید. لذا در این راستا اقدام به اجرای طرحی به نام “مستشهدین عاشورا” در سطح بین الملل نموده است .

این طرح با هدف شناساندن ابعاد پنهان و اقدامات ضد بشری و جنایات جنگی صورت گرفته در واقع? کربلا که بر علیه امام حسین (ع) و یاران و اهل بیتشان در ماه محرم الحرام سال ۶۱ هجری در صحرای کربلا ( در منطقه جغرافیایی کشور عراق کنونی ) واقع گشته است و به اسناد تاریخ جزو اولین جنایات جنگی در تاریخ اسلام می باشد، آغاز گردیده است.

لذا در گام اول کمیته اجرائی این طرح اقدام به تهیه و تنظیم طوماری به زبان های زند? موجود جهان ، خطاب به جناب آقای بان کی مون دبیرکل محترم سازمان ملل و مسئولین سازمانهای حقوق بشری ملل متحد مبنی بر محکومیت جنایات صورت گرفته در واقعه کربلا بر اساس قوانین بین المللی نظیر کنوانسیونهای ذیل بعنوان یک جنایت جنگی و ثبت اسامی مسبّبین این جنایت بعنوان جنایتکاران جنگی می نماید:

* اعلامیه محو همه اشکال تعصب و تبعیض مبتنی بر دین یا اعتقاد (مصوب ۲۵ نوامبر ۱۹۸۱)

*میثاق نامه بین المللی حقوق مدنی و سیاسی سازمان ملل متحد( مصوب ۲۶ دسامبر ۱۹۶۶)

* کنوانسیون‌ جلوگیری‌ از کشتار جمعی‌ و مجازات‌ آن‌ (مصوب ۹ دسامبر ۱۹۴۸)

*کنوانسیونهای چهارگانه ژنو (مورخ ۱۲ اوت ۱۹۴۹)

* پروتکلهای اول و دوم الحاقی ۱۹۷۷ مصوب ژنو برای حمایت از قربانیان مخاصمات مسلحانه

پس از آن در اقدامی هماهنگ با هدف روشنگری محکومیت مسلّم این جنایات براساس قوانین بین المللی ذکر شده ، اقدام به اطلاع رسانی این موضوع در عرصه رسانه و جوامع بین المللی می نماید.

کمیته برگزاری طرح بعد از تدوین و تایید طومار یاد شده اقدام به جمع آوری امضاء از افراد بشر دوست و عدالت خواه ایران و جهان، فارغ از هرگونه سلیقه و نگرش مذهبی و سیاسی می نماید.

این مرحله از طرح به دو صورت فیزیکی و سایبری صورت می پذیرد، لذا کلیه علاقمندان میتوانند با حضور فیزیکی در پایگاه های سیار مربوطه و یا با مراجعه به وب سایت رسمی (www.ashoora.org) نسبت به تأیید و امضاء طومار فوق اقدام نمایند. در پایان پس از تکمیل طومار، کمیته اجرایی طرح ضمن انتشار و اطلاع رسانی آن را به مراجع بین الملل تحویل می نمایند تا ایشان بعد از بررسی این درخواست که به امضا و تأیید خیل عظیمی از افراد نوع دوست و آزادی خواه مزیّن شده، بر اساس قوانین نسبت به ثبت این جنایت در سازمان ملل ، نقش اندکی را در اثبات مظلومیت سرور و سالار همه آزادگان جهان در جوامع بین المللی ایفا کنند ، و این روز را بعنوان روز جهانی یادمان عاشورا نامگذاری نمایند.
۸-دبیر خانه (نیروی انسانی مورد نیازاجرایی):

با توجه به نیاز هم? مجموعه های سازمانی و غیر سازمانی که امورات فرهنگی – اجتماعی جوامع بشری را برعهده دارند ، نیاز به نیروی انسانی متخصص و مفید و متعهد در آن زمینه ، جزء تفکیک ناپذیر این کار به شمار می رود.

فلذا دبیرخانه طرح “مستشهدین عاشورا “تصمیم دارد با توجه بر کمیّت ، کیفیّت و سطح کار که در عرصه بین الملل انجام خواهد پذیرفت با تشکیل دبیرخانه طرح به نیت ۷۲ تن از یاران و اصحاب بزرگ مرد آزاد? تاریخ امام حسین(ع) ، از۷۲ نیروی متخصص که حداقل دارای برخی از شرایط خاصه جهت عضویت در دبیرخانه و کمیسیونهای اجرایی بشرح زیر باشند بعنوان مسئول(سرگروه ، سرشاخه) استفاده نماید:

•تعهد اخلاقی والتزام عملی به این طرح و آرمانهاوخط مشی های مجریان طرح

•علاقه مندی و حسن اخلاق همکاری در تیم اجرایی

•تخصص علوم حوزوی و یا دانشگاهی مرتبط این طرح

•داشتن سوابق علمی ، فرهنگی ، حقوقی قابل پذیرش دبیرخانه(شامل :نخبگان، نویسندگان،پژوهشگران،برگزیدگان جشنواره های مختلف بین المللی و کشوری و سایر شایستگان با نظر مستقیم هیات اجرایی)

•دانش، مهارت و تجربه کافی و مشابه در زمینه اجرای طرح

•داشتن طرح ، ایده ، نوآوری و خلاقیت در امور اجرایی

توجه: لازم به ذکر است کادر اجرایی و امور دبیرخانه از ۷۲ نفر از نخبگان و فرهیختگان کشور تشکیل خواهد شد و درصورت نیاز به نیروهای بیشتر با توجه به گستره طرح مابقی در زیر شاخه ها قرار خواهند گرفت.

۹-توضیحات :

واقعه عاشورا بعنوان یک حادثه ماندگار در تاریخ اسلام همیشه زنده و در حال جوشش است طبق آمارهای اعلام شده، امسال حدود ۲۰ میلیون نفر در مراسم اربعین حسینی در شهر کربلا شرکت کرده اند که این بزرگترین تجمع بشری در سطح جهان به شمار می آید.

به مناسبت سالروز اربعین حسینی عده بیشماری به صورت یکدل، یک صدا و یکرنگ از اطراف، گوشه و کنار جهان، مخصوصا از شهرهای مختلف عراق پای پیاده به سوی کربلا حرکت کردند.در میان این تجمع میلیونی، افرادی از کشورهای آمریکا، دانمارک، سوئد و آلمان حضور داشته اند. از جمله، زائرین خارجی که بیشترین حضور را در عراق داشته اند: ایران، عربستان سعودی، کویت، قطر، ترکیه ، پاکستان، هندوستان و سایر کشورهای حاشیه خلیج فارس بوده اند.

آنچه که در این مجال دارای اهمیت می باشد این است که مسلمانان و علاقمندان به اهل بیت در طول تاریخ کوشیده اند از چنین مناسبت هایی استفاده کنند تا نام و یاد این نهضت پرشکوه و جاویدان که برای تمام انسانهای آزاده الهام بخش است، زنده نگه داشته شود.

چنین تجمع و حادثه ای در تاریخ، مشابه ندارد و این موضوع بسیار شگفت انگیز و قابل توجه متفکرین، اندیشمندان و همه مسلمانان می باشد. از طرفی در این تجمع تعداد بسیاری از ادیان های مختلف در کنار مسلمانان به طرف کربلا در حرکت بوده اند.حضور این تجمع میلیونی بیانگر ایجاد صلح، دوستی و محبت است. بسیاری از آزادی خواهان جهان، کسانی که در نقاط مختلف جهان با استعمار، استبداد و دیکتاتوری مبارزه کرده اند حتی کسانی همچون جرج شکور(ادیب و شاعر برجسته مسیحی لبنان ) محمد علی جناح ( رهبر اعظم پاکستان ) ، محمد بن ادریس شافعی (از ائمه چهارگانه اهل سنت فلسطین )، چالز دیکنز (رمان نویس انگلیس) ، ویل دورانت (مورخ و فیلسوف آمریکایی ) ، جرجی زیدان (ادیب ، مورخ و داستان نویس مسیحی از کشور مصر ) ، محمد تیجانی ( مورخ و نویسنده تونسی) ، ادوارد براون (مستشرق از کشور انگلیس )، ایروینگ واشنگتن (مورخ و مستشرق آمریکایی) ،ماهتما گاندی (رهبر بزرگ ملت هند) ، توماس کارلایل (مورخ و دانشمند از اسکاتلند )که بیشتر ایشان مسلمان نیز نبوده اند، شیفت? نهضت پرشکوه حماس?عاشورا بوده اند.به همین جهت فارغ از عقیده و مذهب خاصی این موضوع برای همه انسانها اهمیت دارد.
در پایان از تمامی انسانهای وارسته و آزاداندیش جهان درخواست حمایت می نماییم تا با کمکهایشان بتوانیم انسانیت و انسان زیستن را در تاریخ زنده نگه داریم.

انجمن کبوتران زمینی

برگزارکننده طرح مستشهدین عاشورا

ستاد گرامیداشت ایام پایانی ماه صفر و نیز ۹ دی ماه در اشکذر تشکیل گردید.

به دعوت و همت اداره تبلیغات اسلامی اشکذر جلسه ستاد هماهنگی برنامه های عزاداری ایام پایانی ماه صفر و نیز گرامیداشت حماسه عظیم ۹ دی سال ۸۸ با حضور مسئول این اداره ، مسئول اداره اوقاف و امور خیریه ، نماینده سپاه و تعدادی از هیئتهای مذهبی اشکذر ، فیروزآباد و رضوانشهر تشکیل گردید در آغاز این جلسه پس از تلاوت آیاتی از کلام آسمانی وحی ، حجت الاسلام محمد پورقیومی به ایراد سخن پرداخت و ضمن تشکر از برنامه ها و فعالیتهای انجام گرفته توسط هیئتهای مذهبی و عزاداری سراسر شهرستان از آغاز ماه محرم سالجاری تاکنون ، گفت: مسلماً هر چه بر شکوه و عظمت مجالس اهلبیت (ع) افزوده شود قدرت اسلام و تشیع نیز افزایش پیدا میکند و چشم طمع دشمنان را نیز کور مینماید.
مسئول اداره تبلیغات اسلامی شهرستان افزود: مسلماً حضور حماسی هیئتهای مذهبی در تمام برنامه های مربوط به مناسبتهای مذهبی و ملی مصونیت بخش جوانان و مکتب و نظام اسلامی میباشد. ایشان همچنین با یادآوری جریان فتنه سال ۸۸ که همزمان با ایام عزاداری خامس آل عبا و همراه با حرمت شکنی این روزها بود گفت: شور و شعور و فهم بزرگ ملت عظیم ایران اسلامی و نیز بصیرت افزائی و تدبیر پیامبر گونه مقام معظم رهبری ، کشتی انقلاب را از آن فتنه بزرگ اجانب و ایادی داخلی آنها نجات داد و امروزه همگان وظیفه داریم نسبت به حادثه های بزرگ نظام انقلاب اسلامی و حمایت و بیعت با رهبر فرزانه انقلاب از هیچگونه تلاشی دریغ نداشته باشیم و در این میان نقش هیئتهای مذهبی برجسته تر میباشد.
برگزاری مراسم عزاداری همزمان با ایام رحلت پیامبر اعظم (ص) و شهادت امام حسن مجتبی (ع) و نیز امام رضا (ع) ، شرکت در آزمون دوره آموزشی مسئولین هیئتها و تشکلهای دینی ، اجرای کامل طرح مستشهدین عاشورا و همکاری در برگزاری انتخابات کانون مداحان و شعرای آئینی از دیگر مباحث آقای پورقیومی بود.
در ادامه حجت الاسلام والمسلمین مجید کرمی رئیس اداره اوقاف نیز به تشریح برنامه های این اداره به خصوص همزمان با سالروز رحلت رسولخدا (ص) و شهادت امام حسن مجتبی (ع) پرداخت و همکاری هیئتهای مذهبی و عزاداری را خواستار شد.
در ادامه هر یک از حاضرین به ارائه دیدگاههای خود در مورد مسائل مطرح شده پرداختند و همکاری و مشارکت خود را در برگزاری مراسم و نیز تعظیم شعائر الهی اعلام داشتند.

دلیل بزرگداشت اربعین

رسول جعفریان
اعتبار اربعین امام حسین (ع‌) از قدیم الایام میان شیعیان و در تقویم تاریخی‌ وفاداران به امام حسین (ع‌) شناخته شده بوده است‌. کتاب مصباح المتهجد شیخ طوسی که حاصل گزینش دقیق و انتخاب معقول شیخ طوسی از روایات‌ فراوان در باره تقویم مورد نظر شیعه در باره ایام سوگ و شادی و دعا و روزه وعبادت است‌، ذیل ماه «صفر» می‌نویسد: نخستین روز این ماه (از سال ۱۲۱)،روز کشته شدن زید بن علی بن الحسین است‌.
روز سوم این ماه از سال ۶۴روزی است که مسلم بن عقبه پرده کعبه را آتش زد و به دیوارهای آن سنگ‌پرتاب نمود در حالی که به نمایندگی از یزید با عبدالله بن زبیر در نبرد بود.
روز ۲۰ صفر ـ یعنی اربعین ـ زمانی است که حرم امام حسین (ع‌) یعنی کاروان‌اسرا، از شام به مدینه مراجعت کردند. و روزی است که جابر بن عبدالله بن‌حرام انصاری‌، صحابی رسول خدا (ص‌)، از مدینه به کربلا رسید تا به زیارت‌ قبر امام حسین (ع‌) بشتابد و او نخستین کسی است از مردمان که قبر آن‌حضرت را زیارت کرد.
در این روز زیارت امام حسین (ع‌) مستحب است واین زیارت‌، همانا خواندن زیارت اربعین است که از امام عسکری (ع‌) روایت ‌شده که فرمود: علامات مؤمن پنج تاست‌: خواندن ۵۱ رکعت نماز در شبانه‌روز ـ نمازهای واجب و نافله و نماز و شب ـ به دست کردن انگشتری دردست راست‌، برآمدن پیشانی از سجده‌، و بلند خواندن بسم الله الرحمن‌الرحیم در نماز.
شیخ طوسی سپس متن زیارت اربعین را با سند به نقل از حضرت صادق علیه ‌السلام آورده است‌: السلام علی ولی الله و حبیبه‌، السلام علی خلیل الله ونجیبه‌، السلام علی صفی الله و ابن صفیه‌…
این مطلبی است که شیخ طوسی‌، عالم فرهیخته و معتبر و معقول شیعه در قرن‌پنجم در باره اربعین آورده است‌. طبعا بر اساس اعتباری که این روز میان ‌شیعیان داشته است‌، از همان آغاز که تاریخش معلوم نیست‌، شیعیان به حرمت‌ آن‌، زیارت اربعین می‌خوانده‌اند و اگر می‌توانسته‌اند مانند جابر بر مزار امام ‌حسین (ع‌) گرد آمده و آن امام را زیارت می‌کردند. این سنت تا به امروز درعراق با قوت برپاست‌ و شاهدیم که میلیونها شیعه عراقی و غیر عراقی در این روز بر مزار امام حسین (ع) جمع می شوند.
در اینجا و در ارتباط با اربعین چند نکته را باید توضیح داد.
۱٫ عدد چهل‌
نخستین مسأله‌ای که در ارتباط با «اربعین‌» جلب توجه می‌کند، تعبیر اربعین‌ در متون دینی است‌. ابتدا باید نکته‌ای را به عنوان مقدمه یادآور شویم‌:
اصولا باید توجه داشت که در نگرش صحیح دینی‌، اعداد نقش خاصی به‌ لحاظ عدد بودن‌، در القای معنا و منظوری خاص ندارند؛ به این صورت که‌ کسی نمی‌تواند به صرف این که در فلان مورد یا موارد، عدد هفت یا دوازده یاچهل یا هفتاد به کار رفته‌، استنباط و استنتاج خاصی داشته باشد. این یادآوری‌، از آن روست که برخی از فرقه‌های مذهبی‌، بویژه آنها که تمایلات‌ «باطنی‌گری‌» داشته یا دارند و گاه و بیگاه خود را به شیعه نیز منسوب می‌کرده‌اند، و نیز برخی از شبه فیلسوفان متأثر از اندیشه‌های انحرافی و باطنی‌ و اسماعیلی‌، مروج چنین اندیشه‌ای در باره اعداد یا نوع حروف بوده وهستند.
در واقع‌، بسیاری از اعدادی که در نقلهای دینی آمده‌، می‌تواند بر اساس یک‌ محاسبه الهی باشد، اما این که این عدد در موارد دیگری هم کاربرد دارد و بدون یک مستند دینی می‌توان از آن در سایر موارد استفاده کرد، قابل قبول نیست‌. به‌عنوان نمونه‌، در دهها مورد در کتابهای دعا، عدد صد بکار رفته که فلان ذکر را صد مرتبه بگویید، اما این دلیل بر تقدس عدد صد به عنوان صد نمی‌شود. همینطور سایر عددها. البته ناخواسته برای مردم عادی‌، برخی از این اعداد طی‌ روزگاران‌، صورت تقدس به خود گرفته و گاه سوء استفاده‌هایی هم از آن‌ها می‌شود.
تنها چیزی که در باره برخی از این اعداد می‌شود گفت آن است که آن اعداد معین نشانه کثرت‌است‌. به عنوان مثال‌، در باره هفت چنین اظهار نظری شده است‌. بیش از این‌هرچه گفته شود، نمی‌توان به عنوان یک استدلال به آن نظر کرد.
مرحوم اربلی‌، از علمای بزرگ امامیه‌، در کتاب کشف الغمه فی معرفه الائمه‌ در برابر کسانی که به تقدس عدد دوازده و بروج دوازده‌گانه برای اثبات امامت‌ ائمه اطهار(ع) استناد کرده‌اند، اظهار می‌دارد، این مسأله نمی‌تواند چیزی را ثابت کند؛ چرا که اگر چنین باشد، اسماعیلیان یا هفت امامی‌ها، می‌توانند دهها شاهدـ مثل هفت آسمان ـ ارائه دهند که عدد هفت مقدس است‌، کما این که این کار راکرده‌اند.
عدد «اربعین‌» در متون دینی‌
یکی از تعبیرهای رایج عددی‌، تعبیر اربعین است که در بسیاری از موارد به کار رفته است‌. یک نمونه آن که سن‌ّ رسول خدا(ص‌) در زمان مبعوث شدن‌، چهل بوده است‌. گفته شده که عدد چهل در سن انسانها، نشانه بلوغ و رشد فکری است‌. گفتنی است که برخی از انبیاء در سنین کودکی به نبوّت رسیده‌اند.از ابن عباس (گویا به نقل از پیامبر (ص‌)) نقل شده که اگر کسی چهل ساله شد و خیرش بر شرش غلبه نکرد، آماده رفتن به جهنم باشد. در نقلی آمده است‌ که‌، مردمان طالب دنیایند تا چهل سالشان شود. پس از آن در پی آخرتخواهند رفت‌. (مجموعه ورام‌، ص ۳۵)
در قرآن آمده است «میقات‌» موسی با پروردگارش در طی چهل روز حاصل‌شده است‌. در نقل است که‌، حضرت آدم چهل شبانه روز بر روی کوه صفا درحال سجده بود. (مستدرک وسائل ج ۹، ص ۳۲۹) در باره بنی اسرائیل هم آمده که‌ برای استجابت دعای خود چهل شبانه روز ناله و ضجّه می‌کردند. (مستدرک ج ۵،ص ۲۳۹) در نقلی آمده است که اگر کسی چهل روز خالص برای خدا باشد، خداوند او را در دنیا زاهد کرده و راه و چاه زندگی را به او می‌آموزد و حکمت ‌را در قلب و زبانش جاری می‌کند. بدین مضمون روایات فراوانی وجود دارد. چله نشینی صوفیان هم درست یا غلط‌، از همین بابت بوده است‌. علامه مجلسی در کتاب بحار الانوار در این باره که برگرفتن چهل نشینی از حدیث مزبور نادرست است‌، به تفصیل سخن گفته است‌.
اعتبار حفظ چهل حدیث که در روایات ‌فراوان دیگر آمده‌، سبب تألیف صدها اثر با عنوان اربعین در انتخاب چهل ‌حدیث و شرح و بسط آنها شده است‌. در این نقلها آمده است که اگر کسی ازامّت من‌، چهل حدیث حفظ کند که در امر دینش از آنها بهره برد، خداوند درروز قیامت او را فقیه و عالم محشور خواهد کرد. در نقل دیگری آمده است که ‌امیرمؤمنان (ع‌) فرمودند: اگر چهل مرد با من بیعت می‌کردند، در برابردشمنانم می‌ایستادم‌. (الاحتجاج‌، ص ۸۴).
مرحوم کفعمی نوشته است‌: زمین از یک‌ قطب‌، چهار نفر از اوتاد و چهل نفر از ابدال و هفتاد نفر نجیب‌، هیچگاه خالی‌نمی‌شود. (بحار ج ۵۳، ص ۲۰۰)
در باره نطفه هم تصور براین بوده که بعد از چهل‌ روز عَلَقه می‌شود. همین عدد در تحولات بعدی علقه به مُضْغه تا تولد درنقلهای کهن بکار رفته است‌، گویی که عدد چهل مبدأ یک تحول دانسته شده‌است‌.
در روایت است که کسی که شرابخواری کند، نمازش تا چهل روز قبول‌نمی‌شود. و نیز در روایت است که کسی که چهل روز گوشت نخورد، خلقش‌تند می‌شود. نیز در روایت است که کسی که چهل روز طعام حلال بخورد، خداوند قبلش را نورانی می‌کند. نیز رسول خدا(ص) فرمود: کسی که لقمه حرامی‌ بخورد، تا چهل روز دعایش مستجاب نمی‌شود. (مستدرک وسائل‌، ج ۵، ص ۲۱۷).
اینها نمونه‌ای از نقلهایی بود که عدد اربعین در آنها به کار رفته است‌.
۲ . اربعین امام حسین (ع‌)
باید دید در کهن‌ترین متون مذهبی ما، از «اربعین‌» چگونه یاد شده است‌. به عبارت ‌دیگر دلیل برزگداشت اربعین چیست‌؟ چنان که در آغاز گذشت‌، مهمترین نکته درباره اربعین‌، روایت امام عسکری (ع‌) است‌. حضرت در روایتی که در منابع ‌مختلف از ایشان نقل شده فرموده‌اند: نشانه‌های مؤمن پنج چیز است‌: ۱ ـخواندن پنجاه و یک رکعت نماز (۱۷ رکعت نماز واجب + ۱۱ نماز شب + ۲۳نوافل‌) ۲ ـ زیارت اربعین ۳ ـ انگشتری در دست راست ۴ ـ وجود آثار سجده ‌بر پیشانی ۵ ـ بلند خواندن بسم الله در نماز.
این حدیث تنها مدرک معتبری است که جدای از خود زیارت اربعین که درمنابع دعایی آمده‌، به اربعین امام حسین (ع‌) و بزرگداشت آن روز تصریح کرده ‌است‌.
اما این که منشأ اربعین چیست‌، باید گفت‌، در منابع به این روز به دو اعتبارنگریسته شده است‌.
نخست روزی که اسرای کربلا از شام به مدینه مراجعت کردند.
دوم روزی که جابر بن عبدالله انصاری‌، صحابی پیامبر خدا (ص‌) از مدینه به ‌کربلا وارد شد تا قبر حضرت اباعبدالله الحسین (ع‌) را زیارت کند. شیخ مفید (م ۴۱۳) در«مسار الشیعه» که در ایام موالید و وفیات ائمه اطهار علیهم السلام است‌، اشاره به روز اربعین‌کرده و نوشته است‌: این روزی است که حرم امام حسین (ع‌)، از شام به سوی مدینه مراجعت کردند. نیز روزی است که جابر بن عبدالله برای زیارت امام ‌حسین (ع‌) وارد کربلا شد.
کهن‌ترین کتاب دعایی مفصل موجود، کتاب «مصباح المتهجّد» شیخ طوسی ازشاگردان شیخ مفید است که ایشان هم همین مطلب را آورده است‌. شیخ ‌طوسی پس از یاد از این که روز نخست ماه صفر روز شهادت زید بن علی بن‌الحسین (ع‌) و روز سوم ماه صفر، روز آتش زدن کعبه توسط سپاه شام در سال‌۶۴ هجری است‌، می‌نویسد: بیستم ماه صفر (چهل روز پس از حادثه کربلا) روزی است که حرم سید ما اباعبدالله الحسین از شام به مدینه مراجعت کرد ونیز روزی است که جابر بن عبدالله انصاری‌، صحابی رسول خدا (ص‌) ازمدینه وارد کربلا شد تا قبر حضرت را زیارت کند. او نخستین کس از مردمان بود که امام حسین (ع‌) را زیارت کرد. در چنین روزی زیارت آن حضرت‌ مستحب است و آن زیارت اربعین است‌. (مصباح المتهجد، ص ۷۸۷) در همانجا آمده است که وقت خواندن زیارت اربعین‌، هنگامی است که روز بالا آمده‌ است‌.
در کتاب «نزهه الزاهد» هم که در قرن ششم هجری تألیف شده‌، آمده‌: در بیستم‌این ماه بود که حرم محترم حسین از شام به مدینه آمدند. (نزهه‌الزاهد، ص ۲۴۱) همین طور در ترجمه فارسی فتوح ابن اعثم (الفتوح ابن اعثم‌، تصحیح مجد طباطبائی‌، ص‌۹۱۶) و کتاب مصباح کفعمی که از متون دعایی بسیار مهم قرن نهم هجری است‌ این مطلب آمده است‌. برخی استظهار کرده‌اند که عبارت شیخ مفید و شیخ‌طوسی‌، بر آن است که روز اربعین‌، روزی است که اسرا از شام به مقصد مدینه ‌خارج شدند نه آن که در آن روز به مدینه رسیدند. (لؤلؤ و مرجان‌، ص ۱۵۴) به هرروی‌، زیارت اربعین از زیارت‌های مورد وثوق امام حسین (ع‌) است که ازلحاظ معنا و مفهوم قابل توجه است‌.
۳ . بازگشت اسیران به مدینه یا کربلا
اشاره کردیم که شیخ طوسی‌، بیستم صفر یا اربعین را، زمان بازگشت اسرای‌ کربلا از شام به مدینه دانسته است‌. باید افزود که نقلی دیگر، اربعین رابازگشت اسرا از شام را به «کربلا» تعیین کرده است‌. تا اینجا، از لحاظ منابع کهن‌، باید گفت اعتبار سخن نخست بیش از سخن دوم است‌. با این حال‌،علامه مجلسی پس از نقل هر دو این‌ها، اظهار می‌دارد: احتمال صحت هردوی اینها (به لحاظ زمانی‌) بعید می‌نماید. (بحار ج ۱۰۱، ص ۳۳۴ ـ ۳۳۵) ایشان این ‌تردید را در کتاب دعایی خود «زاد المعاد» هم عنوان کرده است‌. با این حال‌، درمتون بالنسبه قدیمی‌، مانند «لهوف» و «مثیرالاحزان» آمده است که اربعین‌، مربوط ‌به زمان بازگشت اسرا، از شام به کربلاست‌. اسیران‌، از راهنمایان خواستند تا آنها را از کربلا عبور دهند.
باید توجه داشت که این دو کتاب‌، در عین حال که مطالب مفیدی دارند، ازجهاتی‌، اخبار ضعیف و داستانی هم دارند که برای شناخت آنها باید با متون‌کهن‌تر مقایسه شده و اخبار آنها ارزیابی شود. این نکته را هم باید افزود که ‌منابعی که پس از لهوف‌، به نقل از آن کتاب این خبر را نقل کرده‌اند، نباید به‌عنوان یک منبع مستند و مستقل‌، یاد شوند. کتابهایی مانند «حبیب السیر» که به ‌نقل از آن منابع خبر بازگشت اسرا را به کربلا آورده‌اند، (نفس المهموم ترجمه شعرانی‌، ص ۲۶۹) نمی‌توانند مورد استناد قرار گیرند.
در اینجا مناسب است دو نقل را در باره تاریخ ورود اسرا به دمشق یاد کنیم‌. نخست نقل ابوریحان بیرونی است که نوشته است‌:
در نخستین روز ماه صفر، أدخل رأس الحسین علیه السلام مدینه دمشق‌، فوضعه یزید لعنه الله بین یدیه‌ و نقر ثنایاه بقضیب کان فی یده و هو یقول‌:
لست من خندف ان لم أنتقم‌
من بنی أحمد، ما کان فَعَل‌
لیْت‌َ أشیاخی ببدرٍ شهدوا
جَزَع الخزرج من وقع الاسل‌
فأهلّوا و استهلّوا فرحا
ثم قالوا: یا یزید لاتشل‌
قد قتلنا القرن من أشیاخهم‌
و عدلناه ببدر، فاعتدل (الاثار الباقیه‌، ص ۴۲۲)
وی روز اول ماه صفر را روزی می داند که سر امام حسین (ع) علیه السلام را وارد دمشق کرده و یزید هم در حالی که اشعار ابن زبعری را می خواند و بیتی هم بر آن افزوده بود، با چوبی که در دست داشت بر لبان امام حسین (ع) می زد.
دوم سخن عماد الدین طبری (م حوالی ۷۰۰) در «کامل بهائی» است که رسیدن اسرا به دمشق را در۱۶ ربیع الاول دانسته ـ یعنی ۶۶ روز پس از عاشورا ـ م یداند که طبیعی‌تر می‌نماید.
۴٫ میرزا حسین نوری و اربعین‌
علامه میرزا حسین نوری از علمای برجسته شیعه‌، و صاحب کتاب «مستدرک الوسائل» در کتاب «لؤلؤ و مرجان در آداب اهل منبر» به نقد و ارزیابی برخی ازروضه‌ها و نقلهایی پرداخته که به مرور در جامعه شیعه رواج یافته و به نظر وی‌از اساس‌، نادرست بوده است‌. ظاهرا وی در دوره اخیر نخستین کسی است که به نقد این روایت پرداخته و دلایل متعددی در نادرستی آن اقامه کرده است.
ایشان این عبارت سید بن طاوس در لهوف را نقل کرده‌است که اسرا در بازگشت از شام‌، از راهنمای خود خواستند تا آنها را به کربلا ببرد؛ و سپس به نقد آن پرداخته است‌. (لؤلؤ و مرجان‌، ص ۱۵۲)
داستان از این قرار است که سید بن طاوس در «لهوف» خبر بازگشت اسراء را به‌کربلا در اربعین نقل کرده است‌. در آنجا منبع این خبر نقل نشده و گفته می‌شود که وی در این کتاب مشهورات میان شیعه را که در مجالس سوگواری بوده‌، درآن مطرح کرده است‌.
اما همین سید بن طاوس در «اقبال الاعمال» با اشاره به این که شیخ طوسی در مصباح‌می‌گوید اسرار روز اربعین از شام به سوی مدینه حرکت کردند و خبر نقل شده ‌در غیر آن که بازگشت آنان را در اربعین به کربلا دانسته‌اند، در هر دو موردتردید می‌کند. تردید او از این ناحیه است که ابن زیاد مدتی اسراء را در کوفه ‌نگه داشت. با توجه به این مطلب و زمانی که در این نگه داشته صرف شده و زمانی که در مسیر رفت به شام و اقامت یک ماهه در آنجا و بازگشت مورد نیاز است‌، بعید است که آنان در اربعین به ‌مدینه یا کربلا رسیده باشند. ابن طاوس می‌گوید: این که اجازه بازگشت به کربلا به آنها داده باشد، ممکن است‌، اما نمی‌توانسته در اربعین باشد. در خبر مربوط به‌ بازگشت آنان به کربلا گفته شده است که همزمان با ورود جابر به کربلا بوده و با او برخورد کرده اند . ابن طاوس در این که جابر هم روز اربعین به کربلا رسیده باشد، تردید می‌کند. (اقبال الاعمال‌، ج ۳، ص ۱۰۱).
این ممکن است که ابن طاوس لهوف را در جوانی و اقبال را در دوران بلوغ فکری تألیف کرده باشد. در عین حال ممکن است دلیل آن این باشد که آن کتاب را برای محافل روضه خوانی و این اثر را به عنوان یک اثر علمی نوشته باشد. دلیلی ندارد که ما تردید های او را در آمدن جابر به کربلا در روز اربعین بپذیریم. به نظر می رسد منطقی ترین چیزی که برای اعتبار اربعین در دست است همین زیارت جابر در نخستین اربعین به عنوان اولین زایر است.
اما در باره اعتبار اربعین به بازگشت اسرا به کربلا توجه به این نکته هم اهمیت دارد که شیخ مفید در کتاب مهم خود در باب زندگی امامان و در بخش خاص به امام حسین (ع) از کتاب «ارشاد» در خبر بازگشت اسرا، اصلا اشاره‌ای به این که‌ اسرا به عراق بازگشتند ندارد. همین طور ابومخنف راوی مهم شیعه هم‌اشاره‌ای در مقتل الحسین خود به این مطلب ندارد. در منابع کهن تاریخ کربلاهم مانند انساب الاشراف‌، اخبارالطوال‌، و طبقات الکبری اثری از این خبردیده نمی‌شود.
روشن است که حذف عمدی آن معنا ندارد؛ زیرا برای چنین‌حذف و تحریفی‌، دلیلی وجود ندارد.
خبر زیارت جابر، درکتاب بشاره المصطفی آمده‌، اما به ملاقات وی با اسرا اشاره نشده است‌.
مرحوم حاج شیخ عباس قمی هم‌، به تبع استاد خود نوری‌، داستان آمدن‌اسرای کربلا را در اربعین از شام به کربلا نادرست دانسته است‌. (منتهی الامال‌، ج ۱،صص ۸۱۷ ـ ۸۱۸) در دهه‌های اخیر مرحوم محمد ابراهیم آیتی هم در کتاب‌بررسی تاریخ عاشورا بازگشت اسرا را به کربلا انکار کرده است‌. (بررسی تاریخ‌عاشورا، صص ۱۴۸ ـ ۱۴۹) همین طور آقای مطهری که متأثر از مرحوم آیتی است. اما این جماعت یک مخالف جدی دارند که شهید قاضی طباطبائی است.
۵٫ شهید قاضی طباطبائی و اربعین‌
شهید محراب مرحوم حاج سید محمدعلی قاضی طباطبائی رحمه الله علیه‌، کتاب‌ مفصلی با نام «تحقیق در باره اولین اربعین حضرت سید الشهداء» در باره اربعین ‌نوشت‌ که اخیرا هم به شکل تازه و زیبایی چاپ شده است.
هدف ایشان از نگارش این اثر آن بود تا ثابت کند، آمدن اسرای از شام‌ به کربلا در نخستین اربعین‌، بعید نیست‌. این کتاب که ضمن نهصد صفحه‌ چاپ شده‌، مشتمل بر تحقیقات حاشیه‌ای فراوانی در باره کربلاست که بسیارمفید و جالب است‌. اما به نظر می‌رسد در اثبات نکته مورد نظر با همه زحمتی که مؤلف محترم کشیده ، چندان موفّق‌ نبوده است‌.
ایشان در باره این اشکال که امکان ندارد اسرا ظرف چهل روز از کربلا به کوفه‌،از آنجا به شام و سپس از شام به کربلا بازگشته باشند، هفده نمونه از مسافرتها ومسیرها و زمانهایی که برای این راه در تاریخ آمده را به تفصیل نقل کرده‌اند. دراین نمونه‌ها آمده است که مسیر کوفه تا شام و به عکس از یک هفته تا ده دوازده ‌روز طی می‌شده و بنابر این‌، ممکن است که در یک چهل روز، چنین مسیررفت و برگشتی طی شده باشد. اگر این سخن بیرونی هم درست باشد که سر امام حسین (ع‌) روز اول صفر وارد دمشق شده‌، می‌توان اظهار کرد که بیست ‌روز بعد، اسرا می‌توانستند در کربلا باشند.
باید به اجمال گفت‌: بر فرض که طی این مسیر برای یک کاروان‌، در چنین زمان ‌کوتاهی‌، با آن همه زن و بچه ممکن باشد، باید توجه داشت که آیا اصل این ‌خبر در کتابهای معتبر تاریخ آمده است یانه‌. تا آنجا که می‌دانیم‌، نقل این خبر در منابع ‌تاریخی‌، از قرن هفتم به آن سوی تجاوز نمی‌کند. به علاوه‌، علمای بزرگ شیعه‌، مانند شیخ مفید و شیخ طوسی‌، نه تنها به آن اشاره نکرده‌اند، بلکه به عکس‌ِ آن تصریح کرده و نوشته‌اند: روز اربعین روزی است که حرم امام حسین (ع‌) وارد مدینه شده یا از شام به سوی مدینه خارج شده است‌.
آنچه می‌ماند این است که نخستین زیارت امام حسین (ع‌) در نخستین اربعین، توسط جابر بن عبدالله انصاری صورت گرفته است و از آن پس ائمه اطهار علیهم السلام که از هر فرصتی برای رواج زیارت امام حسین (ع‌) بهره می‌گرفتند، آن‌روز را که نخستین زیارت در آن انجام شده‌، به عنوان روزی که زیارت امام‌حسین (ع‌) در آن مستحب است‌، اعلام فرمودند.
متن زیارت اربعین هم ازسوی حضرت صادق علیه السلام انشاء شده و با داشتن آن مضامین عالی‌، شیعیان را از زیارت‌آن حضرت در این روز برخوردار می‌کند.
اهمیت خواندن زیارت اربعین تاجایی است که از علائم شیعه دانسته شده است‌، درست آن گونه که بلند خواندن بسم الله در نماز و خواندن پنجاه و یک رکعت نماز در شبانه روز درروایات بیشماری‌، از علائم شیعه بودن عنوان شده است‌.
زیارت اربعین در «مصباح المتهجد» شیخ طوسی و نیز «تهذیب الاحکام» وی به نقل ازصفوان بن مهران جمال آمده است‌. وی گفت که مولایم صادق (ع‌) فرمود: زیارت اربعین که باید وقت برآمدن روز خوانده شود چنین است….. (مصباح المتهجد، ص ۷۸۸، تهذیب الاحکام‌، ج ۶،ص ۱۱۳، اقبال الاعمال‌، ج ۳، ص ۱۰۱، مزار مشهدی‌، ص ۵۱۴ (تحقیق قیومی‌)، مزار شهید اول (تحقیق‌مدرسه الامام المهدی‌، قم ۱۴۱۰)، ص ۱۸۵ ـ ۱۸۶).
این زیارت‌، به جهاتی مشابه برخی از زیارات دیگر است‌، اما از آن روی که‌مشتمل بر برخی از تعابیر جالب در زمینه هدف امام حسین از این قیام است‌، دارای اهمیت ویژه می‌باشد. در بخشی از این زیارت در باره هدف امام حسین‌(ع‌) از این نهضت آمده است‌: «… و بذل مهجته فیک لیستنقذ عبادک من الجهاله ‌و حیره الضلاله‌… و قد توازر علیه من غرّته الدنیا و باع حظّه بالارذل الادنی‌».
خدایا، امام حسین (ع‌) همه چیزش را برای نجات بندگانت از نابخردی وسرگشتگی و ضلالت در راه تو داده در حالی که مشتی فریب خورده که انسانیت‌ خود را به دنیای پست فروخته‌اند بر ضد وی شوریده آن حضرت را به‌شهادت رساندند.
دو نکته کوتاه:
نخست آن که برخی از روایاتی که در باب زیارت امام حسین (ع‌) در کتاب کامل الزیارات‌ ابن قولویه آمده‌، گریه چهل روزه آسمان و زمین و خورشید و ملائکه را بر امام‌حسین (ع‌) یادآور شده است‌. (اربعین شهید قاضی‌، ص ۳۸۶)
دوم این که ابن طاوس یک اشکال تاریخی هم نسبت به اربعین بودن روز بیستم صفرمطرح کرده و آن این که اگر امام حسین (ع‌) روز دهم محرم به شهادت رسیده‌باشد، اربعین آن حضرت نوزدهم صفر می‌شود نه بیستم‌. در پاسخ گفته شده ‌است، به احتمال ماه محرمی که در دهم آن امام حسین (ع‌) به شهادت رسیده‌، بیست و نه روز بوده است‌. اگر ماه کامل بوده‌، باید گفت که روز شهادت را به ‌شمارش نیاورده‌اند. (بحار الانورا، ج ۹۸، ص ۳۳۵).
منبع : سایت خبری بازتاب

چگونگی بهره‌‏مندی از امام غائب از سه منظر اخلاق، عرفان و برهان

به گفته استاد برجسته اخلاق، دسته‌ای از روایات در باب اهمیت معرفت نسبت به امام، تصریح دارد که اگر بنا شود همه از بین بروند و فقط یک نفر روی زمین باقی بماند، آن یک نفر باید امام باشد.
به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن (ایکنا)، آیت‌الله مجتبی تهرانی به مناسبتی، در یکی از جلسات خود ضمن بررسی ابعاد مسئله امامت، به دسته‌بندی گروهی از روایات در باب مسئله امام پرداخته و به بیان چگونگی بهره‌‏مندی از امام غائب از سه منظر اخلاق، عرفان و برهان می‍پردازد. متن کامل سخنان معظم له در این زمینه را در ادامه می‌خوانید:
۱- وجود امام در هر عصر
روایات متعددّی در باب مسئله امام وارد شده است. یک دسته از روایات در باب مسئله وجود امام در هر عصر است. به این مضمون که اگر حجّت الهی نباشد، زمین و آنچه بر روی زمین است از بین می‌روند. بیش از پنجاه روایت با این مضمون در بحار موجود است. «لولا الحجّه لَساخت الارضُ باهلها».
در روایت دیگری محمد‌بن‌فُضِیل می‌گوید: به امام هشتم(صلوات‌الله‌علیه) عرض کردم: «أَتَبْقَى الْأَرْضُ بِغَیْرِ إِمَامٍ»، آیا می‌شود زمین بدون امام باقی بماند؟! «فَقَالَ لَا»، حضرت فرمودند: خیر، نمی‌شود. «قُلْتُ فَإِنَّا نَرْوِی عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ(علیه السلام)»، عرض کردم: از جدّ بزرگوار شما امام صادق(صلوات‌الله‌علیه) نقل شده که فرموده‏‌اند: «أَنَّهَا لَا تَبْقَى‏ بِغَیْرِ إِمَامٍ»، زمین بدون امام باقی نمی‌ماند. بعد به حضرت عرض می‏‌کند: «إِلَّا أَنْ یَسْخَطَ اللَّهُ عَلَى أَهْلِ الْأَرْضِ أَوْ عَلَى الْعِبَادِ»، برای ما روایت کرده‌اند که: اگر امام روی زمین نباشد، خداوند اهل زمین و بندگان را را مورد سخط و خشم قرار می‌دهد. « فَقَالَ لَا لَا تَبْقَى إِذاً لَسَاخَتْ »[۱]، حضرت فرمودند: این روایت اشتباه است. اگر امام روی زمین نباشد، زمینی نمی‌ماند که خداوند بخواهد اهلش را مورد خشم قرار دهد.
در روایت دیگری از باقر (صلوات‌الله‌علیه) نقل شده است که حضرت فرمودند: «لَوْ أَنَّ الْإِمَامَ رُفِعَ مِنَ الْأَرْضِ سَاعَهً»، بر فرض محال اگر امام حتّی لحظه‏‌ای از زمین برداشته شود؛ صحبت لحظه است نه یکی، دو روز، « لَمَاجَتْ بِأَهْلِهَا کَمَا یَمُوجُ‏ الْبَحْرُ بِأَهْلِهِ »، همه اهل زمین در هم کوبیده می‏‌شوند و از بین می‌روند.[۲]

۲- معرفت نسبت به امام
دسته دیگری از روایات در باب معرفت نسبت به امام است که اگر کسی نسبت به امام زمانش حتّی به اندازه یک شب معرفت نداشته باشد، «مَاتَ‏ مِیتَهً جَاهِلِیَّه[۳]»، به مرگ جاهلیّت از دنیا رفته است. دسته دیگری از روایات به این مضمون‏‌اند که: اگر بنا شود همه از بین بروند و فقط یک نفر روی زمین باقی بماند، آن یک نفر باید امام باشد.
دسته‌بندی نظرات سه علم در باب امام:
برای توضیح روایات ذکر شده، می‏‌خواهم بحث عمیقی را مطرح کنم:
سه دسته از علما ذیل این مسئله، بحث‏‌های پیچیده‏‌ای دارند که ساده‏ شده آن را می‏‌گویم:
۱- فلسفه
دسته اوّل؛ فلاسفه. برخی عالمان فیلسوف می‏‌گویند:
ما واجب الوجود، ممکن الوجود، قدیم و حادث را می‌فهمیم و می‏‌دانیم که خدا قدیم است و ما حادث. سؤال این است که نقطه اتّصال و رابط بین حادث و قدیم چیست؟ حلقه‌ای که ممکن را به واجب متصّل می‌کند چیست؟ اگر بگویی آن حلقه اتّصال از سنخ واجب است، یک سری اشکالات پیش می‌آید و اگر بگویی از سنخ ممکن است اشکالات دیگر پیش می‌آید؟ بحث، خیلی دقیق، ظریف و پیچیده است.
۲- عرفان
دسته دوم؛ عرفا. اهل معرفت نیز در باب غایت و هدف خلقت انسان بحثِ عرفانیِ بسیار مهمّی دارند که از آیات قرآن و روایات استخراج کرده‏‌اند. اهل معرفت می‏‌گویند: هدف از خلقت انسان، معرفت‏‌الله، به معنای شهودالله، فنای ‏فی‏‌الله و لقاءالله است و بحث در این است که انسان چگونه می‏‌تواند به این مرتبه برسد. فلاسفه ‏ در علم فلسفه از نظر مفاهیم بحث می‏‌کنند، امّا این بحث معرفتی است.
۳- اخلاق
دسته سوم؛ علمای اخلاق. این دسته از بزرگان می‏‌گویند: بیشتر مباحث اخلاقی، دستوری است، حال از نظر عملی برای رسیدن به هدف از خلقت چه باید کرد؟ انسان چگونه می‏‌تواند وادی سیر و سلوک را طیّ کند؟
لذا بحث‌های معرفتی و اخلاقی یک رابطه تنگاتنگ با هم دارند؛ چون هدایت دو نوع است: «ارائه طریق» و «ایصال به مطلوب». ارائه طریق که به معنای نشان دادن است توسّط علمای اخلاق صورت می‏‌گیرد، امّا در ایصال به مطلوب که بحثی معرفتی است، رساندن به مقصود است نه فقط نشان دادن راه. اگر از کسی آدرسی را بپرسی، یک وقت می‌گوید: از اینجا برو، یک وقت ایصال به مطلوب می‏‌کند؛ یعنی دستت را می‌گیرد و به مقصد می‏‌رساند.
لذا به طور خلاصه در اخلاق به دنبال ارائه طریق و دستورالعمل هستیم، در عرفان به دنبال کسی هستیم که دست ما را بگیرد و به هدف برساند و در فلسفه به دنبال حلقه اتّصال ممکن و واجب هستیم. هر سه به دنبال یک گمشده هستند که آن هم وجود مقدّس امام زمان(صلوات‌الله‌علیه) است و غیر ایشان راهی نیست.
تطبیق نظرات با روایات شریفه:
ابن‌سلم در روایتی از امام صادق(صلوات‌الله‌علیه) نقل می‌کند که حضرت فرموده‏‌اند: «الْإِمَامُ عَلَمٌ‏ بَیْنَ‏ اللَّهِ‏ عَزَّ وَ جَلَّ وَ بَیْنَ خَلْقِهِ»، امام رابط بین ممکن و واجب، حادث و قدیم و نشان دهنده راه الهی است. علم سه معنا دارد: نشانه برای شناخت راه، فاصله بین دو زمین و مهتر و جلودار. لذا حضرت گمشده هر سه علم اخلاق، عرفان و فلسفه را معرّفی فرموده‏‌اند. در واقع حضرت فرموده‏‌اند: امام کسی است که ارائه طریق می‏‌کند؛ نشانه برای شناخت راه است، امام حلقه اتّصال بین واجب و ممکن است؛ فاصله بین خدا و خلق است، امام کسی است که ایصال به مطلوب می‏‌کند؛ جلودار و مهتر است. در ادامه حضرت می‏‌فرمایند: «فَمَنْ عَرَفَهُ کَانَ مُؤْمِناً وَ مَنْ أَنْکَرَهُ کَانَ کَافِراً»[۴]، پس هر کس او را بشناسد مؤمن است و هر کس منکر او شود کافر است.
در روایتی دیگر امام صادق(صلوات‌الله‌علیه) می‏‌فرمایند: «خَرَجَ الْحُسَیْنُ بْنُ عَلِیٍّ ع عَلَى أَصْحَابِهِ فَقَال‏»، روزی امام حسین(صلوات‌الله‌علیه) به اصحابشان فرمودند: «أَیُّهَا النَّاسُ إِنَّ اللَّهَ جَلَّ ذِکْرُهُ مَا خَلَقَ‏ الْعِبَادَ إِلَّا لِیَعْرِفُوه‏»، ای مردم! خداوند بندگان را جز برای معرفت پیداکردن خلق نفرمود. در اینجا معرفت، شناسایی مفهومی نیست، بلکه شناخت شهودی و عرفانی است؛ «فَإِذَا عَرَفُوهُ عَبَدُوه‏»، عبادت وقتی محقّق می‏‌شود که عبد خدا را شهود کند و در دل عظمت خدا را ادراک نماید و عبادت بدون معرفت پوسته بدون مغزی است[۵]؛ «فَإِذَا عَبَدُوهُ اسْتَغْنَوْا بِعِبَادَتِهِ عَنْ عِبَادَهِ مَا سِوَاه‏» وقتی خدا را پرستش کرد، به سبب همین پرستش، از پرستش غیر او بی نیاز می‌شوند و دیگر موجودی را عبادت، یعنی کُرنش درونی، نمی‌کنند. «فَقَالَ لَهُ رَجُلٌ‏» شخصی به حضرت عرض می‌کند: «یَا ابْنَ رَسُولِ اللَّهِ بِأَبِی أَنْتَ وَ أُمِّی فَمَا مَعْرِفَهُ اللَّهِ»، ای پسر پیغمبر! پدر و مادرم فدایت! معرفت الهی چیست؟ «قَالَ مَعْرِفَهُ أَهْلِ کُلِّ زَمَانٍ إِمَامَهُم‏» حضرت می‌فرمایند: معرفتِ خدا، معرفتِ امام زمان است. یعنی وجود مقدس امام زمان (صلوات‌الله‌علیه) حلقه‌ی ارتباطیِ حادث و قدیم و برزخ بین واجب و ممکن است و به تعبیر ادعیه مجرای فیض الهی است و اگر او را شناختی، بدون اینکه تقاضا کنی، خدا را به تو می‏‌شناساند. نه می‌توانی بگویی خدا است نه می‌توانی بگویی مخلوق است. در روایتی است که: «نزّلونا عن‏ الرّبوبیّه و قولوا فینا ما شئتم.[۶]» غیر از ربوبیّت هر چه می‏‌خواهید درباره فضائل ما بگویید.
تا اینجا حضرت بُعد فلسفی، یعنی وجود و هستی را فرمودند، امّا در ادامه به بُعد اخلاقی و ارائه طریق اشاره می‏‌فرمایند. «الَّذِی یَجِبُ عَلَیْهِمْ طَاعَتُهُ»، اگر آن موجودی که تو را ایصال به مطلوب میکند، شناختی، باید از او اطاعت کنی و هر چه می‌گوید عمل کنی؛ چون او است که ایصال به مطلوب و ارائه طریق می‌کند.
چگونگی بهره‏‌مندی از امام غائب
حال سؤال می‏‌شود: چگونه از امام بهره ببریم در حالی‏ که امام زمان در غیبت هستند؟
جواب به این سؤال در هرسه بعد باید پاسخ داده شود،
۱- ارائه طریق؛ در باب مباحث اخلاقی تمام دستورات از طریق‌ پیامبر اکرم و ائمه طاهرین (صلوات‌الله‌علیهم‌اجمعین) به ما رسیده است و در این باب کمبود نداریم.
۲- مباحث فلسفی؛ در روایتی است که امام زمان(صلوات‌الله‌علیه) در زمان غیبت مثل خورشید پشت ابر هستند؛ یعنی همان‏‌طور حیات جانداران به خورشید وابسته است چه پشت ابر باشد و چه نباشد، بدون امام زمان هم حیاتی نیست چه غائب باشند، چه ظاهر چون ایشان رابط بین ممکن و واجب و قدیم و حادث‏اند و اگر رابط نباشد، هیچ چیزی وجود نخواهد داشت.
۳- ایصال به مطلوب؛ در این مورد آیا باید حضرت را شهود کنیم؟ برخی به دنبال زیارت حضرت هستند و خیلی دعا می‌کنند، اگر درون کسی غیر این حالت وجود داشته باشد، خلل و کمبود دارد، باید این‏‌گونه بود، امّا از این نکته ‌نباید غفلت کرد که آیا باید تقاضای شهود داشته باشیم یا قابلیّت شهود؟ تقاضای شهود لازمه ایمان است، امّا انسان باید قابلیّت شهود را در خود ایجاد کند و بزرگانی امثال مقدّس‏ اردبیلی و سیّدبحرالعلوم چون قابلیّت شهود را در خود ایجاد کرده بودند، خدمت امام زمان (صلوات‌الله‌علیه) می‏‌رسیدند.
حتّی اختصاص به اهل کرامت هم ندارد؛ در زمان کودکی من، مرحوم والد ما با یکی از اولیاء خاصّ خدا ارتباط داشت. تشرّف آن ولیّ خدا به حضور امام زمان«صلوات الله علیه»، قابل انکار نبود. ایشان یک مغازه پینه‏‌دوزی هم در بازار داشت. حتّی ایشان می‏‌گفت: گاهی آقا شب‏‌های جمعه یک‏‌دفعه می‏‌آیند، می‏‌فرمایند: بیا برویم کربلا زیارتی کنیم و برگردیم. با آقا می‏‌روم کربلا و بر می‏‌گردم. این‏ها خواب و قصّه و داستان نیست. مرحوم والد ما می‏‌گفت: آقا تشریف می‏‌آورند پیش ایشان، نه این، خدمت آقا برود. پدرم گفت، که از او پرسیدم: فلانی! گفت: بله! گفتم: چه شده است که ایشان تشریف می‏‌آورند آنجا پیش تو؟! گفت: اتّفاقاً خودم همین سؤال را از آقا پرسیدم که چطور شده که شما می‏‌آیید اینجا پیش من احوالم را می‏‌گیرید؟ ایشان به من فرمودند: برای خاطر اینکه در تو هیچ هوای نفس نیست. وقتی از حبّ به دنیا تخلیه شدی، ولی الله اعظم دستت را می‌گیرند؛ مگر کسی که حبّ دنیا، چه مالش و چه جاهش پیکره‌اش را گرفته باشد، می‌تواند خدمت امام زمان «صلوات الله علیه»، برسد تا حضرت ایصال به مطلوب بفرمایند؟!
لذا در باب انتظار فرج که روایات بسیار داریم که افضل اعمال است، چه کسی می‌تواند منتظر باشد؟ کسی که حبّ دنیا دارد؟ اگر امام زمان(صلوات‌الله‌علیه) تشریف بیاورند، حاضرم دست از همه چیز بردارم و هر امر فرمودند بگویم: چشم؟ اگر این‏‌چنین شویم، بی برو برگرد دستمان را خواهد گرفت، چه چشم ظاهری ببیند، چه نبیند. اینجا است که عبادات‌ روح می‏‌گیرند و طاعات‌ مغز پیدا می‌کنند و از پوست بودن خارج می‏‌شوند.
اگر کسی این حالت در آن نباشد، منحرف است. زیرا این‏‌گونه بودن طبق موازین است، لذا در روایات متعدّد داریم که اگر کسی امام زمانش را نشناسد، « مَاتَ‏ مِیتَهً جَاهِلِیَّه[۷]»، به مرگ جاهلیّت مرده است.
_______________________________________
[۱]. بحار الأنوار ؛ ج‏۲۳ ؛ ص۳
[۲]. بحار الأنوار ؛ ج‏۲۳ ؛ ص۳۴
[۳] . بحار الأنوار ؛ ج‏۳۲ ؛ ص۳۲۱
[۴] . بحار الأنوار ؛ ج‏۲۳ ؛ ص۸۸
[۵] البتّه اشتباه نشود! باید مدتی عبادت کند تا به مغز آن برسد.
[۶] . منهاج النجاح فی ترجمه مفتاح الفلاح ص۳۳
[۷] . بحار الأنوار ؛ ج‏۳۲ ؛ ص

بازدید از خانه عالم روستای شرب العین اشکذر

حجت الاسلام محمد پورقیومی رئیس و طاهری زاده مسئول اداری مالی اداره تبلیغات اسلامی شهرستان اشکذر از خانه عالم روستای شرب العین بازدید کردند و از نزدیک آن را جهت استقرار روحانی مورد ارزیابی قرار دادند.
در این بازدید جهت استفاده بهتر و مناسب تر از این خانه عالم تازه تاسیس تصمیماتی گرفته شد.

مشارکت در چاپ و توزیع رایگان قرآن کریم

“ ما عِندَکُم یَنفَدُ وَ ما عِندَالله باقٍ ”

آنچه نزد شماست از میان می‌رود و آنچه نزد خداست باقی می‌ماند.

(سوره نحل / آیه ۹۶)

بی‌شک بخش عمده‌ای از رشد و توسعه فرهنگ قرآنی کشور مرهون حرکت‌های خودجوش و خالصانه اساتید قرآن و مردم متدین و متعهدی است که تاکنون با سعی و تلاش خویش منشأ خیرات و برکات بوده‌اند. بسیاری از مردم مشتاقند که به هر شکل ممکن برای ترویج و گسترش فعالیت‌های قرآنی قدمی هرچند کوچک بردارند و به عبارتی در حد توان خویش به ساحت مقدس قرآن‌کریم خدمت نمایند.

از آنجا که یکی از وظایف اساسی سازمان دارالقرآن‌الکریم (وابسته به سازمان تبلیغات اسلامی)‌ساماندهی مشارکت‌های مردمی در فعالیت‌های قرآنی و توسعه کمی و کیفی آموزش‌های عمومی و تخصصی قرآن‌کریم و زمینه‌سازی برای برپایی و رونق بخشی به کلاس‌های آموزش قرآن می‌باشد، این سازمان درنظر دارد در سالی که توسط مقام معظم رهبری (مدظله‌العالی) سال «اقتصاد و فرهنگ با عزم ملی و مدیریت جهادی» نامیده شده با کمک مردم شریف و به خصوص خیرین محترم نسبت به چاپ و توزیع رایگان پانصد هزار جلد قرآن‌کریم در مساجد، مؤسسات، مراکز و مؤسسات قرآنی مردمی، خانه‌های روستایی و شهری و جلسات آموزشی قرآن‌کریم سراسر کشور به ویژه مناطق محروم اقدام نمایند.

به همین منظور از کلیه علاقمندان به ساحت مقدس قرآن کریم و خیرین ارجمند قرآنی دعوت می‌شود با پرداخت بخشی از هزینه‌های مربوط در این امر مقدس مشارکت نموده و از اجر عظیم معنوی آن بهره‌مند گردند.

لازم به ذکر است:

۱ـ هزینه چاپ هر جلد قرآن کریم حدود یکصد هزار ریال می‌باشد. (رقم مذکور برآورد حدودی بوده و در صورتی که هزینه تمام شده هر جلد قرآن کمتر از این رقم باشد به همان میزان تیراژ افزایش خواهد یافت)

۲ـ علاقمندان می‌توانند هر میزان از مشارکت نقدی را که تمایل دارند به حساب شماره ۸۸۸۸۸ و یا شماره سیبا ۰۱۰۸۳۶۲۹۶۱۰۰۸ نزد بانک ملی ایران، شعبه عظیم پور بنام انجمن خیرین قرآنی کشور واریز نمایند.

همچنین سازمان ها و دستگاه های کشور نیز می توانند با مشارکت در این طرح ملی و معنوی نسبت به انجام این مهم سهیم باشند ،‌لذا این سازمان آمادگی دارد‌ قرآن های چاپ شده با مشارکت ایشان را به نام آن مجموعه چاپ نماید .

امید است شرکت در این طرح بزرگ قرآنی موجب خشنودی حضرت باریتعالی و برخورداری از دعای حضرت صاحب‌الزمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) گردد.