ایران، جوان بمان!

نویسنده : فریده صدری

سیاستهای غلط گذشته و فشارهای اقتصادی باعث شده تا جمعیت ایران به سمت پیری سوق پیدا کند و در صورت بی توجهی به این مقوله در آینده نه چندان دور شاهد بحران اجتماعی خواهیم بود اواخر دهه شصت و در دهه هفتاد، شعار فرزند کمتر زندگی بهتر جامعه سالم تر بر جامعه ایران سیطره پیدا کرد. ثمره این سیاست با بحران کاهش جمعیت جوان و پیر جامعه نمود پیدا کرد و اگر این روند ادامه پیدا کند بی شک در سالهای آینده با بحران اجتماعی مواجه خواهیم شد. از سوی دیگر عوامل متعددی در کاهش میل به فرزندآوری در بعضی خانواده ها وجود دارد که باید به طور دقیق مو شکافی شود.

طبق آمارهای سازمان ملل کشور ایران در سال ۲۰۵۰ میلادی (۱۴۳۰ شمسی) جز پیرترین کشورها و از میانگین سنی جهان، آسیا، آمریکا ،کانادا و آمریکای لاتین هم پیرتر خواهد بود. در حالی که در سال ۲۰۱۲ کشور ما با نسبت سالمندی ۸ درصد جزو جوان ترین کشورها بوده است.

انتشار این آمارها نگرانی را درباره سالمندی جمعیت، خطرات و پیامد های منفی آن برای جامعه در همه زمینه های سیاسی، اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی را افزایش داد.

 هشدارهای متعدد رهبر معظم انقلاب در خصوص کاهش فرزند آوری و افزایش پیری جمعیت نشان از بحران فزاینده ای دارد که در سالهای نه چندان دور دامن جامعه ایران را خواهد گرفت.

 سبک زندگی، با بالارفتن سن ازدواج در بانوان نیز از دیگر دلائل است که توجه به تسهیل ازدواج جوانان می تواند نقش موثری در افزایش جمعیت کشور داشته باشد. همچنین به دلیل بالا رفتن سن ازدواج از یک طرف و از طرف دیگر افزایش تجرد مطلق تعداد فرزندان متولد شده به تدریج کاهش خواهد یافت .

 برای اینکه در جامعه ای رشد طیبعی جمعیت از میزان منطقی بر خوردار باشد و جامعه با رشد منفی جمعیت روبرو نگردد، میزان باروری کلی آن جامعه باید بیش از ۱/۲ باشد. این امر به این مفهوم است که هر زن باید در دوران باروری خود بیش از ۱/۲ فرزند زنده داشته باشد.

لذا برای افزایش باروری می بایست کلیه ارگانها دست به دست هم دهند تا مشکلات را کاهش داده و خانواده ها امنیت لازم را برای داشتن فرزند بیشتر داشته باشند تا از این طریق از پیر شدن جمعیت کشور جلوگیری شود. یادمان باشد که افزایش جمعیت جوان، شاخص قدرت در هر کشوری است .

تعداد بازدید: 108

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شد


+ 1 = 8